Wszyscy sędziowie złożyli wnioski o wyłączenie, ale SN nie wyznaczył innego sądu

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2026 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku

zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 44 § 2 k.p.c. o wyznaczenie do

rozpoznania sprawy innego sądu równorzędnego. Wskazał, że nie może

podejmować dalszych czynności w sprawie wobec złożenia przez wszystkich

sędziów żądań wyłączenia od rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.c., jeżeli sąd właściwy nie może z powodu

przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć innej czynności, sąd nad nim przełożony

wyznaczy inny sąd równorzędny. W myśl art. 44 § 2 k.p.c. o wyznaczenie innego

sądu równorzędnego występuje sąd właściwy.

III CO 441/26

2

Do przeszkód w rozpoznaniu sprawy należy m.in. przypadek wyłączenia na

podstawie art. 48 lub art. 49 k.p.c. wszystkich sędziów danego sądu od

rozpoznania sprawy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2004 r.,

III CZP 66/14, OSNC 2015, nr 6, poz. 71). Z uzasadnienia postanowienia Sądu

Apelacyjnego nie wynikało jednak, aby sytuacja taka in casu wystąpiła. Podstawy

do zastosowania art. 44 k.p.c. nie stanowi natomiast złożenie przez wszystkich

sędziów danego sądu żądań ich wyłączenia od rozpoznania sprawy. Żądania te

powinny podlegać rozpoznaniu zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c., a wyniku ich

rozpoznania nie można uprzedzać, odwołując się do art. 44 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Paweł Grzegorczyk

(K.G.)

[SOP]