Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, bo sąd rejonowy sam przekazał sprawę okręgowemu

Postanowieniem z 17 kwietnia 2026 r. (sygn. akt I C 614/26), wydanym

w sprawie z powództwa M.D. przeciwko K.S. o zapłatę (roszczenie pieniężne z

tytułu naruszenia dóbr osobistych na podstawie art. 24 k.c.) Sąd Rejonowy Lublin-

Zachód w Lublinie, wystąpił do Sądu Najwyższego, o przekazanie sprawy do

rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru

sprawiedliwości, na podstawie art. 441 § 1 k.p.c.

Zarządzeniem z 28 maja 2026 r. (sygn. akt III CO 493/26) zwrócono Sądowi

Rejonowemu akta sprawy w celu rozważenia istnienia podstaw do uchylenia tego

postanowienia wobec zmiany okoliczności sprawy, która nastąpiła po wydaniu

III CO 493/26

2

przez Sąd Rejonowy postanowienia z 17 kwietnia 2026 r., polegającej na

rozszerzeniu przez powoda pismem z 30 kwietnia 2026 r. powództwa z kwoty

50 000 zł do kwoty 150 000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr

osobistych, w sposób mogący mieć wpływ na właściwość rzeczową tego Sądu.

Jednocześnie zobowiązano Sąd Rejonowy do poinformowania Sądu Najwyższego

o ewentualnym uchyleniu tego postanowienia.

Pismem z 11 czerwca 2026 r. Sąd Rejonowy doręczył informacyjnie odpis

postanowienia tego Sądu z 10 czerwca 2026 r., którym uchylono postanowienie z

17 kwietnia 2026 r. oraz przekazano sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu

w Lublinie jako sądowi właściwemu rzeczowo.

W tej sytuacji wydanie orzeczenia przez Sąd Najwyższy stało się zbędne, co

uzasadniało umorzenie postępowania wywołanego wystąpieniem Sądu

Rejonowego na podstawie art. 355 k.p.c.

(A.G.)

[a.ł]