Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie A.S. na odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r. odmówił przyjęcia

do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestniczki A.S. od postanowienia Sądu

Okręgowego w Kielcach z 14 grudnia 2021 r., wydanego w sprawie II Ca 515/20.

W zażaleniu na to postanowienie uczestniczka zarzuciła naruszenie art. 379 § 4

k.p.c., art. 49 k.p.c. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Skarżąca wniosła o uchylenie

III CZ 122/25

2

zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie skargi kasacyjnej, ewentualnie

o przekazanie skargi kasacyjnej do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Dopuszczalność zażaleń do Sądu Najwyższego podlega regulacji

szczególnej zawartej w art. 3941 k.p.c. Oznacza to, że poza przypadkami

uregulowanymi w tym przepisie zażalenie do Sądu Najwyższego jest

niedopuszczalne. W świetle art. 3941 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego

o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest orzeczeniem

podlegającym zaskarżeniu zażaleniem. Oceny dopuszczalności zażalenia nie

zmienia powołanie się przez skarżącą w zażaleniu na przyczyny wadliwości

zaskarżonego postanowienia. W ocenie uczestniczki postanowienie to zostało

wydane w warunkach nieważności postępowania spowodowanej wadliwym

składem sądu, gdyż sędzia rozpoznający sprawę został wyłączony od jej

rozpoznania. Nieważność postępowania jest uwzględniana także z urzędu,

jednakże w ramach prowadzonego zgodnie z przepisami postępowania.

Stwierdzeniu nieważności postępowania nie może zatem służyć niedopuszczalny

środek prawny. Skarżąca nie powołała natomiast w zażaleniu innych okoliczności

i argumentacji prawnej wskazującej na konieczność rozpoznania zażalenia, mimo

jego niedopuszczalności, jako jedynego środka prawnego, przy pomocy którego

skarżąca mogłaby uzyskać możliwość ochrony swoich praw, w związku

z twierdzeniem o nieprawidłowym składzie sądu, w którym zapadło postanowienie

o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Brak zatem podstaw do

stwierdzenia naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Z tego względu zażalenie wniesione na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 16 kwietnia 2025 r. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, na

podstawie art. 373 § 1 w zw. z art. 397 § 3, art. 3941 § 3, art. 3986 § 3 i art. 39821

k.p.c.

[a.ł]

III CZ 122/25

3

Dariusz Zawistowski