Skarga kasacyjna odrzucona za brak dwóch odpisów. SN oddalił zażalenie

Postanowieniem z 20 października 2025 r. Sąd Okręgowy w Zamościu – na

podstawie art. 130 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. – odrzucił skargę kasacyjną

uczestniczki A. B. w sprawie z wniosku K. Z. o zniesienie współwłasności wobec

nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi.

Sąd Okręgowy wyjaśnił, że zarządzeniem z 23 września 2025 r. pełnomocnik

uczestniczki został wezwany do złożenia brakujących dwóch odpisów skargi

kasacyjnej oraz o opłacenie skargi. Zarządzenie zostało doręczone adresatowi

26 września 2025 r. Pełnomocnik uzupełnił brak fiskalny skargi. Nie złożył

brakujących odpisów skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na postanowienie z 5 grudnia 2025 r. uczestnika zarzuciła, że

zostało ono wydane z naruszeniem art. 130 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.

III CZ 16/26

2

przez ich niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej uczestniczki

z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych, skoro do skargi załączono dwa

jej odpisy, co potwierdza pieczęć wpływowa z 23 września 2025 r., natomiast

w wezwaniu nie zaznaczono, że dotyczy ono dodatkowych dwóch odpisów tego

pisma.

Uczestniczka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna czynić zadość

wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa

majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu

zaskarżenia. Do skargi kasacyjnej dołącza się także dwa jej odpisy przeznaczone

do akt Sądu Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalnego, chyba że sam wniósł

skargę.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że skarga

kasacyjna powinna czynić zadość również wymaganiom przewidzianym dla pisma

procesowego, w tym także wymogi określone w art. 128 § 1 k.p.c., który nakłada na

stronę obowiązek przedłożenia wraz z pismem jego odpisów w liczbie

uczestniczących w sprawie podmiotów (por. m.in. postanowienia Sądu

Najwyższego z 4 stycznia 2007 r., V CZ 110/06, z 4 lipca 2013 r., I CZ 67/13,

z 16 września 2015 r., III CZ 41/15, z 14 marca 2017 r., II CZ 167/16, i z 6 lutego

2018 r., IV CZ 111/17). Uregulowanie zawarte w art. 3984 § 3 k.p.c. określa

dodatkowe wymogi, które powinna spełnić strona wnosząca skargę kasacyjną, nie

wyłączając stosowania norm zawartych w przepisach ogólnych.

Pełnomocnik uczestniczki został zobowiązany do złożenia dwóch odpisów

skargi kasacyjnie, a zatem bezzasadnie podnosi, że Sąd Okręgowy nie wzywał

go do złożenia dwóch dodatkowych odpisów skargi. Okoliczność, że wniesienie

skargi kasacyjnej wszczyna postępowanie przed Sądem Najwyższym. Jest to

postępowanie wywołane nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia od prawomocnego

orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, a zatem oryginał tego środka

zaskarżenia składany jest do akt głównych sprawy, a do akt Sądu Najwyższego

III CZ 16/26

3

trafia odpis skargi, co wynika wprost z art. 3984 § 3 k.p.c. (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z 10 października 2019 r., V CZ 57/19). W aktach niniejszej sprawy

znajduje się jeden oryginał skargi kasacyjnej i jeden jej odpis, a nie – jak błędnie

twierdzi skarżąca, utożsamiając oryginał skargi kasacyjnej z jej odpisem – dwa

odpisy tego pisma.

Z analizy akt sprawy wynika, że pełnomocnik uczestniczki złożył wraz ze

skargą kasacyjną tylko jeden jej odpis (dwa egzemplarze pisma). Sąd Okręgowy,

zgodnie z art. 3986 § 1 k.p.c. prawidłowo zatem wezwał uczestniczkę do usunięcia

braków formalnych skargi przez złożenie dwóch jej odpisów i o uiszczenie opłaty od

skargi w wysokości 900 zł w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie uczestniczka opłaciła skargę kasacyjną, jednak

nie przedłożyła dwóch odpisów skargi kasacyjnej, o które została wezwana.

Sąd Okręgowy na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. prawidłowo zatem odrzucił

skargę kasacyjną uczestniczki. W aktach sprawy oprócz oryginału skargi kasacyjnej

znajduje się jeden jej odpis, co nie pozwala nadać skardze dalszego biegu.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.,

orzeczono jak w postanowieniu.

Marta Romańska

[dr]

[a.ł]