Sąd najwyższy. Odrzucone

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie postanowieniem z 20 czerwca

2026 r. odrzucił skargę P.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia

21 lipca 2023 r., sygn. akt. I Co 918/23.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł osobiście P.P. zaskarżając je w

całości.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie zasługiwało na odrzucenie.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach

własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy

także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem

Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. W myśl zaś art. 871 §

2 k.p.c. przepisu § 1 nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów

sądowych oraz o ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika

patentowego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub

pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor

habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej

przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii

Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej

rzecznik patentowy. Zażalenie wniesione osobiście przez P.P. powyższego warunku

nie dochowuje. Nie jest on reprezentowany zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., a

jednocześnie nie miał zdolności postulacyjnej na podstawie art. 871 § 2 k.p.c., a więc

nie mógł wnieść osobiście zażalenia. Jak wskazano, w postępowaniu przed Sądem

Najwyższym, z uwagi na obowiązujący przymus adwokacko-radcowski, o którym

mowa w art. 871 § 1 k.p.c., wykluczona jest możliwość składania pism procesowych,

w tym przedmiotowego zażalenia, sporządzonych przez stronę osobiście, właśnie ze

względu na brak zdolności postulacyjnej. Jednocześnie z ugruntowanego

orzecznictwa Sądu Najwyższego wyraźnie wynika, że wymóg ten ma charakter

III CZ 213/26

3

bezwzględny, a jego niedochowanie stanowi nieusuwalny brak zażalenia.

Nieusuwalność wady środka zaskarżenia kierowanego do Sądu Najwyższego,

polegającej na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej,

która skutkuje koniecznością odrzucenia tego środka bez możliwości jej sanowania,

została potwierdzona w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego (zob. np.

postanowienia SN: z 28 maja 2025 r., III CZ 12/25; z 13 grudnia 2023 r., III CZ 266/23;

z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22; z 27 czerwca 2023 r., III CZ 118/23; z 14 czerwca

2022 r., III CZ 197/22; z 24 marca 2022 r., III CZ 120/22 oraz z 18 czerwca 2021 r.,

V CZ 39/21).

Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 i art. 3941 § 3 k.p.c.

odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Z powyższych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej

postanowienia.

[a.ł]