Sąd najwyższy. Odrzucone

Sąd Najwyższy postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r., III CB 100/25, odrzucił

wniosek pełnomocnika skarżącego o zbadanie spełnienia przez SSN K.Z. wymogów

niezawisłości i bezstronności.

Sąd Najwyższy wskazał, że wniosek o przeprowadzenie testu niezawisłości

i bezstronności nie mógł zostać rozpoznany, ponieważ bazował wyłącznie na

okolicznościach towarzyszących powołaniu sędziego, co – w świetle art. 29 § 4

ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: „u.SN”) – wyklucza

możliwość jego merytorycznego rozpoznania. Jeżeli wniosek jest niedopuszczalny,

podlega on odrzuceniu na podstawie art. 29 § 10 u.SN, nie zaś merytorycznemu

rozpoznaniu na podstawie art. 29 § 15 u.SN.

Skarżący na powyższe postanowienie wniósł zażalenie, w którym zaskarżył je

w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Na wydane bowiem

przez Sąd Najwyższy postanowienie o odrzuceniu wniosku o zbadanie spełnienia

przez Sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności, nie

przysługuje zażalenie.

Jak już wskazano, zgodnie z art. 29 § 10 u.SN, jeżeli wniosek

o przeprowadzenie testu niezawisłości i bezstronności sędziego nie spełnia

wymogów określonych w § 5-9, podlega on odrzuceniu. Jednocześnie art. 29 § 21

u.SN przewiduje „odwołanie od postanowienia wydanego na skutek rozpoznania

wniosku”, czyli postanowienia merytorycznego (oddalającego albo uwzględniającego

wniosek art. 29 § 17-19 u.SN). Trzeba podkreślić, że odrzucenie wniosku na

podstawie art. 29 § 10 u.SN nie stanowi rozpoznania wniosku w rozumieniu art. 29

§ 21 u.SN.

Jeżeli zatem przepis, który samodzielnie reguluje tryb i środki zaskarżenia

w ramach procedury testu niezawisłości wprost wskazuje, kiedy środek zaskarżenia

przysługuje, a jednocześnie nie wymienia postanowienia o odrzuceniu wniosku,

należy przyjąć, że w tym zakresie ustawodawca świadomie wyłączył możliwość jego

III CZ 216/25

3

zaskarżenia. Nie jest zaś dopuszczalne konstruowanie środka prawnego, którego

ustawa nie przewiduje. Ani przepisy Kodeksu postepowania cywilnego, ani przepisy

u.SN, nie dają prawa stronie do złożenia zażalenia na wydane w Sądzie Najwyższym

postanowienie o odrzuceniu wniosku, o którym mowa art. 29 § 5 u. SN (zob.

postanowienie z 3 grudnia 2025 r., III CZ 196/25).

Wobec powyższego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 373 § 1 w zw. z art.

39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak wyżej.

(M.M.)

[a.ł]