Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na odrzucenie skargi, bo strona wniosła je bez adwokata

Postanowieniem z 6 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie odrzucił

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wniesioną przez M. K. od wyroku

tego Sądu z 20 maja 2025 r. w sprawie z powództwa M. K. przeciwko U. F. G. w W.

o zapłatę oraz wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z 20

maja 2024 r.

III CZ 254/25

2

Uzasadniając to rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy wskazał, że skarga nie

została opłacona a ponadto skarżący wniósł ją osobiście z naruszeniem art. 871 §1

k.p.c.

M. K. wniósł osobiście od postanowienia z 6 listopada 2025 r. środek prawny

określony jako „Zaskarżenie”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów i radców prawnych, a w sprawach

własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Nie dotyczy to

jedynie sytuacji określonych w art. 871 § 2 k.p.c. W sprawie nie ustalono, aby M. K.

był adwokatem lub radcą prawnym lub że zachodzi którakolwiek z sytuacji

określonych w art. 871 § 2 k.p.c. W związku z tym M. K. nie ma zdolności

postulacyjnej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Oznacza to, że

wniesione przez niego osobiście „zaskarżenie” jest niedopuszczalne i jako takie

podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego do jego uzupełnienia albo

poprawienia (art. 130 § 5, art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 i z art. 39821, art.

373 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 marca 2025 r. III CZ 26/25,

nie publ.).

Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Karol Weitz

[a.ł]