Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestniczki w sprawie kontaktów z dzieckiem

Postanowieniem z 16 grudnia 2025 r. Sąd Rejonowy Katowice-Zachód

w Katowicach odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia

Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach z 6 sierpnia 2025 r. wydanego

w sprawie V RCz 16/25 w sprawie z wniosku M.W. przy udziale B.P. o wykonywanie

kontaktów z małoletnią O.W.

W ocenie Sądu Rejonowego skarga podlegała odrzuceniu jako

niedopuszczalna z innych przyczyn. Uczestniczka zaskarżyła postanowienie

oddalające zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziów,

które to postanowienie nie jest postanowieniem kończącym sprawę. Skarga nie

przysługuje od postanowień wydanych w incydentalnych kwestiach proceduralnych.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła uczestniczka, w którym

zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w całości oraz wniosła o jego uchylenie

i merytoryczne rozpoznanie skargi.

Żaląca zarzuciła, że nie została poinformowana o składzie sądu

wylosowanego do rozpoznania sprawy. Zakwestionowała wydanie postanowienia

o odrzuceniu skargi przez sędzię, która brała udział w wydaniu zaskarżonego

orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione.

Stosownie do art. 4246 § 3 k.p.c. Sąd odrzuca skargę wniesioną

z naruszeniem art. 871 § 1, spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn

niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie usunęła

w wyznaczonym terminie.

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie

w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana

lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługujących

stronie na podstawie kodeksu nie było i nie jest możliwe.

III CZ 53/26

3

W niniejszej sprawie sędzia sprawozdawca słusznie i stosownie do art.

4248 § 1 k.p.c. w składzie jednoosobowym odrzuciła skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako niedopuszczalną. Przede

wszystkim trafnie podniesiono, że postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie

sędziów nie jest postanowieniem kończącym sprawę. Tym samym nie przysługuje

na nie skarga zgodnie z katalogiem wskazanym w art. 4241 § 1 k.p.c.

Podkreślenia wymaga, że skarżąca w sposób lakoniczny i zdawkowy

polemizowała z niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciem i nieuwzględnieniem

wniosku o wyłączenie sędziów.

Z tych względów Sąd Najwyższy uznał zażalenie za nieuzasadnione i oddalił

je na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego

orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

(P.H.)

[a.ł]