Osoba prywatna kontra osoba prywatna o zapłatę

Postanowieniem z 23 lutego 2026 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy

w Krakowie odrzucił wniesioną osobiście przez E. M. skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tj. postanowienia tego Sądu

z 17 czerwca 2025 r. o odrzuceniu wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia

postanowienia z 22 listopada 2024 r. odrzucającego zażalenie E. M., A. C. i J. T. na

zarządzenie z 5 kwietnia 2024 r. w sprawie z powództwa A. K. przeciwko T. K., A. K.,

K. K. i K. K. o zapłatę.

Do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie na postanowienie z 23 lutego

2026 r. złożone na papierze firmowym Szkoły w K. podpisane przez E. M., S. Z. i J.

T.

III CZ 78/26

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941§ 1 k.p.c., zażalenie na postanowienie sądu pierwszej lub

drugiej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje do Sądu Najwyższego. Według art. 871 § 1

k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez

adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez

rzeczników patentowych. Wymagania tego nie spełnia podmiot wnoszący zażalenie.

Brak także informacji, aby wymaganie to spełniała którakolwiek z osób, które w jego

imieniu podpisały zażalenie. W sprawie nie zachodzi ponadto żaden z wyjątków,

o których mowa w art. 871 § 1 lub 2 k.p.c. Zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego

z naruszeniem art. 871 k.p.c. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu bez

wzywania do usunięcia tego braku (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z 18 czerwca 2021 r., V CZ 39/21 nie publ.).

Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

GZ