Skazany nie dostanie wstrzymania wyroku do czasu rozpoznania kasacji

Obrońca R.M. we wniesionej w jego imieniu kasacji sformułował wniosek o

wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji. W

argumentacji stanowiącej uzasadnienie wniosku obrońca powołał się na zasadność

podniesionych zarzutów kasacyjnych oraz możliwość odbywania przez skazanego

kary w warunkach nieizolacyjnych, bowiem w jego ocenie uzasadniona jest zmiana

kwalifikacji prawnej czynu. Nadto obrońca wskazał na ustabilizowaną sytuację

życiową skazanego, jego stałe miejsce zamieszkania oraz posiadanie rodziny,

III KK 132/26

2

która pozostaje na jego utrzymaniu. W końcowych motywach uzasadnienia wniosku

zwrócił również uwagę na konieczność ukończenia przez skazanego kursu z

zakresu układania wykładzin PCV i LVT, którego pełna realizacja pozwoli mu na

uzyskanie niezbędnych umiejętności w celu godnego zarobkowania oraz

utrzymania jego rodziny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy skazanego R.M. nie zasługiwał na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia na skutek wniesienia kasacji

ma charakter wyjątkowy i znajduje zastosowanie jedynie w razie wystąpienia

szczególnych przesłanek. Wynika to z okoliczności, że kontrola kasacyjna jest

przeprowadzana w stosunku do prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, który

korzysta z domniemania zgodności z prawem i trafności rozstrzygnięć w nim

zawartych, podlegających bezzwłocznemu wykonaniu.

Za okoliczności uzasadniające ingerencję w wykonanie takiego

rozstrzygnięcia należy uznać przede wszystkim sytuację, w której zarzuty

kasacyjne cechują się znaczną doniosłością oraz oczywistą zasadnością, co w

konsekwencji powinno prowadzić do wniosku o realnej możliwości uwzględnienia

kasacji. Istotne jest również ryzyko wystąpienia dolegliwych wobec skazanego

skutków, których nie da się odwrócić w przypadku wykonania orzeczonej kary.

Obowiązek wykazania tych elementów spoczywa na skarżącym, który powinien w

sposób jasny i konkretny wykazać związek pomiędzy poniesionymi zarzutami

kasacyjnymi a wysokim prawdopodobieństwem ich uwzględnienia oraz

wynikającymi z tego konsekwencjami (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 4

lipca 2019 r., IV KK 292/19; 13 kwietnia 2023 r., I KK 13/23; 10 września 2025 r., IV

KK 313/25).

W realiach przedmiotowego wniosku nie sposób stwierdzić spełnienia

powyższych wymagań skutkujących wstrzymaniem wykonania zaskarżonego

orzeczenia. Należy bowiem wyraźnie podkreślić, że ocena zasadności zarzutów w

przedmiotowej sprawie wymaga ich pogłębionej analizy, która nie może zostać

przeprowadzona na etapie poprzedzającym merytoryczne rozpoznanie kasacji,

zwłaszcza gdy nie wskazano uchybień o charakterze oczywistym,

niewymagających szczegółowego badania akt sprawy. Dodać również należy, że

III KK 132/26

3

prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie, wskazując na jej

oczywistą bezzasadność.

Z kolei argumentacja obrońcy skazanego w zakresie dotyczącym

hipotetycznego przypisania odpowiedzialności skazanemu za inne przestępstwo

i orzeczenia kary nieizolacyjnej, jak również powoływanie się na okoliczności

odnoszące się do podnoszenia przez skazanego kwalifikacji zawodowych, czy

związane z utrzymaniem rodziny, nie stanowią uzasadnionej podstawy wstrzymania

wykonania zaskarżonego orzeczenia, albowiem nie potwierdzają, że wykonywanie

orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego

skutki.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał, że w odniesieniu do

skazanego R.M. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania

nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej

wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 15

września 2025 r., sygn. akt IV Ka 1/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego

Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt IV K

421/24.

Z podanych powyżej względów, orzeczono, jak na wstępie.

[WB]

[r.g.]