Kasacja obrońcy skazanej została pozostawiona bez rozpoznania, a skazana zapłaci koszty

Wyrokiem z 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 976/24, Sąd Rejonowy w

Starachowicach uznając oskarżoną S.S. winną popełnienia zarzuconych jej

czynów, wyczerpujących dyspozycję art. 190 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. wymierzył

karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą zawiesił na okres próby

wynoszący 2 lata. Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 1 k.k., zasądził od S. S. na

rzecz I. K. obowiązek naprawienia szkody.

III KK 155/26

2

Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez obrońcę i oskarżoną.

Wyrokiem z 19 września 2025 r., sygn. akt IX Ka 923/25, Sąd Okręgowy w

Kielcach zmienił wyrok jedynie w części, poprzez uchylenie orzeczonego

obowiązku wykonania środka kompensacyjnego w terminie 3 miesięcy.

Kasację od wyroku złożył obrońca skazanej i zarzucił rozstrzygnięciu:

1) rażące naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść wyroku, a to:

a) obrazę przepisu art. 433 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 444 k.p.k. w zw. z art. 7

k.p.k. wynikającą z dowolnej oceny przez sąd II Instancji zeznań świadków M. P. ,

B. O. oraz M. K. przyjmującej, że są spójne i że cyt. „M. P. i M. K. w sposób

stanowczy wskazali, że widzieli oskarżoną w okolicach miejsca zaparkowania

samochodu należącego do I. K. i” pomimo, iż z treści tych dowodów nie wynikają

takie jednoznaczne stwierdzenia, a ponadto dokonana również ocena, że

rozbieżności w treściach tych dowodów osobowych wynikają z różnego sposobu

zapamiętywania i odtworzenia zdarzeń nie mieści się w granicach zakreślonych

zasadą swobodnej oceny dowodów.

b) obrazę art. 433§ 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 7 i art. 8 § 1 k.p.k. wynikającą z:

- dokonania przez sąd II Instancji niewłaściwej oceny dowodów

przeprowadzonych w sprawie II K 972/24 Sądu Rejonowego w Starachowicach

przyjmującej, że depozycje M. P. , B. O. oraz M. K. dotyczyły innych okoliczności i

na potrzeby tamtej sprawy zostały przeprowadzone dowody, a w konsekwencji nie

mogła być przedmiotem oceny dowodowej, pomimo, iż sąd uznając M. K. za

winnego popełnienia dwóch przestępstw z art. 212 § 2 k.k. dokonywał oceny

zeznań tych świadków dotyczących zdarzenia z 7 lutego 2024 r. w tym

uszkodzenia samochodu osobowego marki H. o nr rej. […] ;

- popadnięcia w wewnętrzne sprzeczności w ocenie dopuszczanych przez

Sąd Okręgowy w Kielcach dowodów przeprowadzonych w sprawie II K 972/24

Sądu Rejonowego w Starachowicach wynikające stąd, że z jednej strony sąd

stwierdza, że dotyczyły one innych okoliczności nie odnoszących się do zarzutu

stawianego S. S. , zaś z drugiej strony ocenia te dowody w sposób wyjątkowo

dowolny oderwany od treści zeznań pomawiających i całokształtu pozostałego

materiału dowodowego bezzasadnie przyjmując, że chodzi wyłącznie o drobne

nieścisłości zaniechując koniecznej oceny tych istotnie różniących się dowodów

III KK 155/26

3

mieszczącej się w granicach określonych w art. 4,7 i 457 § 3 k.p.k., a tym samym

sąd nie odniósł się w pełni do zarzutów zawarty w apelacjach oskarżonej i jej

obrońcy;

1. niewłaściwej oceny zapisów z monitoringu przyjmującej, że ich jakość i

zakres były tego rodzaju, że nie można wykluczyć obecności S. S. w miejscu

zdarzenia, gdyż chociaż jakość tych nagrań jest niedoskonała to, gdyby w

czasie zbliżonym do rzekomego porysowania samochodu H. o nr rej. […]

poruszała się w miejscach wskazanych przez ww. świadków jakakolwiek

osoba czy samochód, którym przemieszczali się to sylwetki osób czy

pojazdu byłyby zarejestrowane;

2. wyciągnięcia niewłaściwych wniosków w następstwie dowolnej oceny

zeznań M. K. co do zarzutu określonego w pkt. I aktu oskarżenia jakoby

wypowiedziane przez S. S. słowa realizowały groźbę karalną w sytuacji, gdy

ten zeznał, że jej nie obawiał się, a co więcej nie wykazał, że w późniejszym

okresie doszło do uszkodzenia opon w samochodzie, tym bardziej, że nie

ma jakiegokolwiek dowodu, aby wiązać ich z osobą skazanej;

1. art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez niedokonanie przez sąd

odwoławczy oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie II K 755/24 Sądu

Rejonowego w Starachowicach, mimo że akta te zostały ujawnione, a było to

konieczne w związku z zarzutami apelacji S. S. i zakresem postępowania

dowodowego w tejże sprawie.

Autor kasacji wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu

Okręgowego w Kielcach z 19 września 2025 r. w sprawie IX Ka 923/25 i wyroku

Sądu Rejonowego w Starachowicach z 30 kwietnia 2025 r. w sprawie II K 976/24 i

uniewinnienie S. S. od zarzutów aktu oskarżenia uznając skazanie jako oczywiście

niesłuszne.

W odpowiedzi na kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście

bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

III KK 155/26

4

Kasację obrońcy skazanej jako niedopuszczalną z mocy ustawy należało

pozostawić bez rozpoznania.

Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść

jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo na karę pozbawienia

wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a w sytuacji skazania na

inną karę, dla dopuszczalności kasacji wniesionej przez strony konieczne jest

podniesienie zarzutu opartego na jednej z okoliczności wymienionych w art. 439 § 1

k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). W tym postępowaniu wobec oskarżonej zapadł

wyrok skazujący na karę pozbawienia wolności, jednak warunkowo zawieszono

wykonanie tej kary. Respektując więc wskazane powyżej ograniczenia obrońca

mógł wnieść kasację tylko w sytuacji dostrzeżenia zaistnienia uchybienia z art. 439

§ 1 k.p.k., czego nie uczynił.

Tak zredagowaną kasację należało więc pozostawić bez rozpoznania jako

niedopuszczalną z mocy ustawy.

Sąd Najwyższy obciążył skazaną kosztami postępowania zgodnie z treścią

art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej

niniejszego postanowienia.

[J.J.]

[a.ł]