Wniosek o wyłączenie sędziego SN bez rozpoznania, bo nie orzekał już w składzie

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z

dnia 30 września 2025 r. (k. 407-408v. akt SN) o wyłączenie SSN Antoniego

Bojańczyka od rozpoznania sprawy o sygn. akt III KK 323/22, tj. kasacji Rzecznika

Praw Obywatelskich od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach

wydanego w sprawie o sygn. akt II K 135/19. Jako podstawę prawną rzeczonego

wniosku Rzecznik Praw Obywatelskich podał art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k.

W części motywacyjnej wskazał natomiast, iż przedmiotowy wniosek składa w

związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 4 września

2025 r., C-255/22, akcentując wyrażone w nim stanowisko w zakresie skutku

III KK 323/22

2

prawnego (tj. uznania orzeczenia organu sądowego ostatniej instancji za „niebyłe”),

odnoszącego się do rozstrzygnięć wydanych z udziałem niektórych sędziów Sądu

Najwyższego, którzy powołani zostali po zmianach, jakie do porządku prawnego

wprowadziła ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie

Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Rzecznik wskazał, że SSN Antoni

Bojańczyk został powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w

okolicznościach opisanych w ww. wyroku TSUE, stąd też – w ocenie wnioskodawcy

– istnieje wysokie ryzyko, że orzeczenie wydane z udziałem tego sędziego zostanie

uznane za niebyłe. Zdaniem wnioskodawcy „wyłączenie sędziego jest w obecnym

stanie prawnym jedynym rozwiązaniem, które może uchylić wystąpienie tego typu

następstw”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy.

Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2025 r. (k. 382 akt SN) SSN Antoni

Bojańczyk został wyznaczony, jako członek trzyosobowego składu orzekającego,

do rozpoznania sprawy E. G.. Następnie, na mocy zarządzenia nr 24/2026 z dnia

12 sierpnia 2026 r. – wydanego przez sędziego SN upoważnionego do

tymczasowego wykonywania czynności związanych z organizacją i kierowaniem

pracą Izby Karnej oraz niektórych czynności z zakresu prawa pracy –

przedmiotowa sprawa została przydzielona do referatu nowego sprawozdawcy, tj.

SSN Andrzeja Michałowicza, w związku z objęciem przez niego stanowiska

sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Karnej. Stąd też – w świetle § 80 ust. 7 zd. 1

Regulaminu Sądu Najwyższego – skład wyznaczony ww. zarządzeniem z dnia 29

sierpnia 2025 r. uległ dezaktualizacji, a kwestia rozpoznania sprawy w składzie

wieloosobowym będzie wiązać z koniecznością ponownego wyznaczenia składu.

Skoro zatem SSN Antonii Bojańczyk nie jest obecnie członkiem składu

wyznaczonego do rozpoznania sprawy o sygn. akt III KK 323/22, to inicjatywę jego

wyłączenia uznać należało za bezprzedmiotową, albowiem wskazany przez autora

wniosku mechanizm z art. 41 § 1 k.p.k. dotyczy jedynie sędziego wyznaczonego do

rozpoznania sprawy, co wyklucza możliwość wyłączenia sędziego in abstracto

(zob. m.in. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2025 r., III KO 42/25;

III KK 323/22

3

postanowienie SN z dnia 3 lipca 2026 r., II KK 365/24; postanowienie SN z dnia 9

września 2026 r., III KK 144/25).

Z tych też względów Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek

Rzecznika Praw Obywatelskich o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka.

[J.J.]

[r.g.]