Sąd najwyższy

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III

KK 355/24, Sąd Najwyższy na rozprawie oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację

wniesioną przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu

Okręgowego w Szczecinie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt IV Ka 48/24,

III KK 355/24

2

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 26

października 2023 r., sygn. akt IV K 143/22. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy

rozstrzygnął także o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego, którymi

obciążono oskarżyciela prywatnego.

Obrońca uniewinnionego J. B. (adw. W. Ł. ) skierował do Sądu Najwyższego

wniosek o zasądzenie od oskarżyciela prywatnego M. S. zwrotu kosztów związanych

z obroną w postępowaniu kasacyjnym. W dniu 28 września 2026 r. wniosek ten został

odpowiednio uzupełniony poprzez złożenie stosownej faktury VAT.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek obrońcy zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 626 § 2 k.p.k., jeżeli w orzeczeniu kończącym

postępowanie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również gdy

zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o

kosztach postępowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje

odpowiednio sąd pierwszej instancji lub sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego

ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu. Przepis

ten ma odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym (arg. ex art.

637a k.p.k.). Po myśli art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w sprawach z

oskarżenia publicznego, w razie nieuwzględnienia kasacji wniesionej wyłącznie

przez oskarżyciela posiłkowego, koszty procesu za postępowanie kasacyjne ponosi

na ogólnych zasadach ten, kto wniósł kasację. Jednakże w art. 636 § 3 k.p.k. jasno

wskazano, iż przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio w sprawach z oskarżenia

prywatnego. Nadto, nie ulega wątpliwości, że do kosztów procesu zalicza się

uzasadnione wydatki stron z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub

pełnomocnika (art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. W związku z tym, że uzasadnione wydatki

strony, w tym z tytułu ustanowienia w spawie jednego obrońcy, nie należą do kosztów

sądowych, a zaliczają się do kosztów procesu, konieczne było zatem wydanie

uzupełniającego orzeczenia o kosztach, stosownie do treści art. 626 § 2 k.p.k.

W realiach przedmiotowej sprawy wydatkami J. B. będą zatem te koszty, które

poniósł on w związku z ustanowieniem obrońcy w postępowaniu kasacyjnym. Opłaty

za czynności adwokackie ustala umowa zawarta przez adwokata z klientem (art. 16

ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze [Dz.U.2024.1564 t.j.]),

jednakże w odniesieniu do zasądzenia na rzecz strony kosztów od przeciwnika

procesowego, należy uwzględniać treść (§ 16) rozporządzenia Ministra

III KK 355/24

3

Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie (Dz.U.2023.215 t.j.).

W świetle powyższego oznacza to, że w rozważanej sprawie koszty procesu

obciążają niewątpliwie oskarżyciela prywatnego M. S.. Uniewinniony prawomocnie J.

B., jako wygrywający proces na etapie postępowania kasacyjnego, powinien zatem

uzyskać zwrot całości poniesionych kosztów związanych z tym postępowaniem.

Koszty obrony w postępowaniu kasacyjnym zostały przez obrońcę należycie

wykazane dołączoną do wniosku fakturą VAT, co implikowało niniejsze

rozstrzygnięcie o zasądzeniu od oskarżyciela prywatnego na rzecz J. B. kwoty 3 690

złotych.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[J.J.]

[r.g.]