Spór o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

Sąd Rejonowy w Wieliczce, wskazanym wyżej postanowieniem, na

podstawie art. 37§1 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania

zażalenia złożonego przez M.K. do rozpoznania sądowi równorzędnemu z uwagi

na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Wniosek Sądu został uzasadniony faktem, że sprawa dotyczy zażalenia na

odmowę wszczęcia śledztwa co do czynu którego sprawcą, zdaniem skarżącego,

miałaby być prokurator M.L. wykonująca swe obowiązki służbowe w Prokuraturze

Rejonowej w W.

III KO 158/26

2

Z uwagi ze znajomość z tą prokurator sędziowie Sądu Rejonowego w

Wieliczce wnieśli o wyłącznie ich od udziału w rozpoznaniu tej sprawy. Jednak Sąd

Okręgowy w Krakowie nie uwzględnił wniosku złożonego w trybie art. 43 k.p.k. i

zwrócił sprawę celem jej rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Rejonowego nie zasługiwał na uwzględnienie.

Uzasadnienie wydanego w tym przedmiocie postanowienia i akta sprawy

wskazuje na zasadniczą okoliczność – sprawa wyłączenia Sądu Rejonowego

w Wieliczce od rozpoznania zażalenia złożonego przez M.K. została już

rozpoznana przez Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 27 kwietnia

2026r. Od postanowienia tego zażalenie nie przysługuje.

Obecny wniosek oparty jest na tych samych okolicznościach co rozpoznany

przez Sąd Okręgowy, a orzeczenie tego sądu jest prawomocne.

I na koniec – instytucja z art. 37§1 k.p.k. nie jest narzędziem do

kontestowania orzeczeń innych sądów w przedmiocie ustalenia właściwości

miejscowej.

[WB]

[a.ł]