Sygnatura akt: III KO 76/26
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział III
Rodzaj: Zarządzenie
Data orzeczenia: 16 marca 2026 r.
W serwisie od: 28 października 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Obrońca wskazał nienależytą obsadę składu Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie. SN nie wszczął wznowienia

Spór

Obrońca skazanego sygnalizował konieczność wznowienia z urzędu postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, wskazując na nienależytą obsadę jego składu.

Ustalenia sądu

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie postanowieniem z 10 marca 2022 r. nie stwierdził podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 26 czerwca 2018 r., sygn. II Ka 13/18.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do procedowania w przedmiocie wznowienia z urzędu postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21.

Dlaczego

Rozstrzygnięcie stwierdzające brak podstaw do wznowienia z urzędu nie ma charakteru definitywnego i nie kończy prawomocnie postępowania, a strona może ponowić sygnalizację, dlatego wznowienie tego rozstrzygnięcia jest niedopuszczalne.

Więcej o sprawie

Obrońca skazanego zgłosił do Sądu Najwyższego sygnalizację dotyczącą postanowienia z 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21, w którym sąd apelacyjny nie znalazł podstaw do wznowienia z urzędu.

Obrońca skazanego wystąpił do Sądu Najwyższego z sygnalizacją konieczności wznowienia z urzędu wskazanego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z uwagi na nienależytą obsadę składu tego sądu.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
Sygnatura: III KO 76/26

Treść orzeczenia

III KO 76/26

ZARZĄDZENIE

Dnia 16 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Pietruszyński

w sprawie J.S.

po rozpoznaniu wniosku – sygnalizacji obrońcy skazanego o wznowienie z urzędu (

art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) postępowania zakończonego postanowieniem

Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21

o braku podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie

z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. II Ka 13/18,

utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie

z dnia 12 września 2017 r., sygn. X K 542/16,

na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. a contrario

nie stwierdził podstaw do procedowania w przedmiocie

wznowienia z urzędu postępowania zakończonego

postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10

marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21.

Uzasadnienie

Wskazanym postanowieniem z dnia 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21 Sąd

Apelacyjny w Rzeszowie nie stwierdził podstaw do wznowienia z urzędu postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 26

III KO 76/26

czerwca 2018 r., sygn. II Ka 13/18, mocą którego utrzymano w mocy wyrok Sądu

Rejonowego w Rzeszowie z dnia 12 września 2017 r., sygn. X K 542/16.

Obrońca skazanego wystąpił do Sądu Najwyższego z sygnalizacją konieczności

wznowienia z urzędu wskazanego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z

uwagi na nienależytą obsadę składu tego sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 540 § 1 k.p.k. wznowienie postępowania dotyczy postępowania

sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Zasadniczo przedmiotem

wznowienia postępowania mogą być te prawomocne zakończone postępowania sądowe,

w których rozstrzygnięto o odpowiedzialności karnej oskarżonego lub o przedmiocie

procesu karnego. Wskazuje się także orzeczeniami kończącymi postępowanie są także

prawomocne orzeczenia wydawane w innych, również pobocznych nurtach procesu, pod

warunkiem że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii, wywołując trwałe skutki.

Rozstrzygnięcie sądu stwierdzające brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu

nie ma charakteru rozstrzygnięcia definitywnego, nie kończy też prawomocnie

postępowania sądowego, inaczej niż to jest w przypadku postanowienia sądu o oddaleniu

wniosku o wznowienie postępowania. Strona może wystąpić do właściwego sądu z kolejną

sygnalizacją zaistnienia w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Wskazana

argumentacja znajduje potwierdzenie w judykaturze i orzecznictwie, gdzie stwierdzono, że

nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w przedmiocie rozstrzygnięcia o

stwierdzeniu braku podstaw do wznowienia ex officio (por. postanowienie SN z 9.07.2013 r.,

II KO 17/13, LEX nr 1374854. Tak też J. Zagrodnik [w:] Kodeks postępowania karnego.

Komentarz, red. J. Zagrodnik, Warszawa 2024, s. 1418; D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K.

Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz

aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 540, teza 4).

Z tych powodów rozstrzygnięto jak niezaskarżalnym zarządzeniu.

[WB]

[a.ł]

III KO 76/26

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.