Sąd Najwyższy utrzymał odmowę przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie procesu

Zarządzeniem z dnia 19 maja 2026 r., sygn. akt III KO 2/26, upoważniony

sędzia Sądu Najwyższego na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2

k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia osobistego wniosku D.B. o wznowienie

postępowania w sprawie Sądu Apelacyjnego w Krakowie o sygn. akt II Ko 237/25,

zakończonej zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2025 r. o pozostawieniu bez dalszego

biegu wniosków skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

III KZ 18/26

2

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skazany. Nie sformułował jednak

żadnych zarzutów, a jedynie wskazał, że w sprawie zachodzą uchybienia

proceduralne o charakterze bezwzględnych przesłanek określonych w art. 439 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący, jak wskazano wyżej, nie sformułował żadnych zarzutów w środku

odwoławczym.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wbrew oczekiwaniom skazanego

w ramach niniejszego postępowania zażaleniowego nie jest możliwa merytoryczna

ocena argumentacji przedstawionej przez skazanego. W tym postępowaniu

kognicja Sądu Najwyższego ogranicza się do oceny zasadności samego

zarządzenia o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego wznowienie

postępowania. Jak słusznie wskazał sędzia Sądu Najwyższego w zaskarżonym

zarządzeniu, wznowienie postępowania dotyczy tylko prawomocnego orzeczenia

(wyroku lub postanowienia). Takich warunków, nie spełnia natomiast decyzja

procesowa w postaci zarządzenia.

W tych realiach procesowych, warunek ustawowy, przewidziany w art. 545 §

3 k.p.k., powoduje, że nie jest możliwe nadanie biegu wnioskowi o wznowienie

postępowania, który nie dotyczy postępowania zakończonego prawomocnym

orzeczeniem. Przepisami art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. ustawodawca

wprost zobowiązał prezesa sądu (przewodniczącego wydziału lub upoważnionego

sędziego - art. 93 § 2 k.p.k.) do badania warunków formalnych także wniosków o

wznowienie postępowania i odmowy ich przyjęcia, jeżeli ich nie spełniają (zob.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2011 r., V KZ 4/11, OSNwSK

2011/1/515). Osobisty wniosek skazanego o wznowienie postępowania wobec jego

niedopuszczalności z mocy ustawy, uniemożliwiał zatem nadanie procesowego

biegu sprawie o wznowienie postępowania.

Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd Najwyższy orzekł jak w

sentencji.

[WB]

[r.g.]

III KZ 18/26

3