Kasacja skazanego bez adwokata i zarzut bezwzględnej przyczyny odwoławczej. SN utrzymał zarządzenie

Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt II WKK 15/25

Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, po

uprzednim wezwaniu skazanego do uzupełnienia braków formalnych kasacji tj. jej

sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego odmówił przyjęcia

kasacji wobec nieuzupełnienia tych braków. Zarządzenie doręczono skazanemu 30

grudnia 2025 r. (k.330). Pismem nadanym w placówce pocztowej 8 stycznia 2026 r.

(k. 332) skarżący wniósł zażalenie na w/w zarządzenie wskazując, że złożył

kasację w terminie i nie zachodzą żadne przesłanki merytoryczne do jej odrzucenia.

Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2026 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego

Sądu Okręgowego w Nowym Sączu odmówił przyjęcia zażalenia jako wniesionego

III KZ 4/26

2

po terminie. Zarządzenie doręczono skazanemu 3 lutego 2026 r. (k.334). Pismem

nadanym w placówce pocztowej 5 lutego 2026 r. skazany złożył zażalenie na w/w

zarządzenie wskazując, że wszystkie pisma w jego sprawie były wnoszone w

terminie, a w jego sprawie nie obowiązuje przymus adwokacki skoro podnosi w

kasacji zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skazanego nie jest zasadne, a zatem nie zasługuje na

uwzględnienie zawarty w nim wniosek.

Zgodnie z treścią przepisu art. 460 k.p.k. w zw. z art. 466 k.p.k. zażalenie

wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia zarządzenia, a jeśli ustawa nakazuje

jego doręczenie to od daty tej czynności. Zaskarżone zarządzenie wydane zostało

w związku z przekroczeniem przez skarżącego wskazanego wyżej terminu. We

wniesionym zażaleniu nie wskazano żadnych powodów uchybienia temu terminowi,

w szczególności przyczyn niezależnych od strony, ani nie podniesiono zarzutów

wadliwości przyjętych w zaskarżonym zarządzeniu ustaleń faktycznych, czy

zastosowanej podstawy prawnej. Nie podważono zatem zasadności wydanego

zarządzenia, które uznać należało za trafne. W tych okolicznościach złożone przez

skazanego zażalenie na zarządzenie nie dało podstaw do jego wzruszenia czy

zmiany. Uzupełniająco wskazać jedynie należy, że pogląd skarżącego - o

wyłączeniu przy wnoszeniu kasacji obowiązku zastępstwa procesowego z art. 526

§ 2 k.p.k., ze względu na treść podnoszonych zarzutów - jest oczywiście błędny.

Reguły tak wskazane obowiązują w tym samym stopniu nawet jeśli podnosi się w

kasacji zarzuty wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na

wstępie.

[WB]

[a.ł]

III KZ 4/26

3