Koszty z zażalenia w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego. SN odmówił uzupełnienia postanowienia

Pismem z dnia 8 grudnia 2025 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego w

dniu 12 grudnia 2025 r., pełnomocnik organu rentowego wniósł o uzupełnienie

postanowienia z dnia 18 listopada 2025 r., III UZ 15/25, którym Sąd Najwyższy

oddalił zażalenie od wyroku z dnia 30 kwietnia 2025 r., IV 2 WSC 1/25 Sądu

Okręgowego w Zielonej Górze, poprzez zasądzenie na rzecz organu rentowego

kosztów postępowania zażaleniowego w wysokości 270 zł, zgodnie z żądaniem

zawartym w odpowiedzi na zażalenie.

III UZ 15/25

2

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek skarżącego (zawarty w zażaleniu) o

zasądzenie kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym jest przedwczesny.

Zgodnie z przepisem art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., sąd rozstrzyga o kosztach

w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Analizując powyższy przepis

nie można pominąć ogólnej zasady rządzącej kosztami procesu. Zasada ta

wyrażona została w art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca

sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne

do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Decydujące zatem znaczenie ma

wynik procesu, a nie jego poszczególnych etapów. Wynik procesu to

rozstrzygnięcie o sprawie jako całości.

Z przytoczonych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

[i.t.]

[a.ł]