Kasacja obrońcy skazanego z art. 190a k.k. niedopuszczalna, bo kara zawieszona

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 5 marca 2025 r., sygn.

XIII K 1514/24 K.S. został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 190a § 1 k.k.

na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na

IV KK 188/26

2

okres próby 2 lat, oddając go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego oraz

orzekając stosowny środek karny z art. 41a § 1 k.k.

Sądu Okręgowy w Białymstoku, po rozpoznaniu apelacji oskarżonego, wyrokiem z

dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. VIII Ka 329/25 utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego.

Kasacja została przyjęta do rozpoznania.

W kasacji obrońca zarzuciła naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3

k.p.k. polegające na nienależytym rozpoznaniu uzupełniających wyjaśnień

skazanego złożonych na rozprawie odwoławczej oraz niedopuszczeniu wniosków

dowodowych, które miały znaczenie dla rzetelnego rozpoznania sprawy i wniosła o

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do

ponownego rozpoznania.

Kasacja została przyjęta do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z

powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia

prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Kasacja nie może

być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.

Z kolei w § 2 i 3 art. 523 k.p.k. uregulowano ograniczenia kasacji dla stron.

W przedmiotowym układzie procesowym istotne znaczenie ma treść § 2

art. 523 k.p.k., który stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie

skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę

pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie działa, gdy strona uprawniona do kasacji zarzuci w

kasacji istnienie uchybienia z art. 439 k.p.k., przy czym nastąpi to w sposób

rzeczywisty ( a nie formalny).

IV KK 188/26

3

Uwzględniając wskazane ograniczenia wniesienia kasacji na korzyść skazanego w

kontekście zakresu skazania skazanego i charakteru wymierzonej kary, podnieść

należało, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy.

Taką przyjętą kasację, na podstawie przepisów wskazanych w części

dyspozytywnej orzeczenia, należało pozostawić bez rozpoznania.

Wobec pozostawienia kasacji bez rozpoznania, koszty sądowe

postępowania kasacyjnego ponosi na zasadach ogólnych ten, kto wniósł środek

odwoławczy.

Z tych względów postanowiono jak na wstępie.

[WB]

[a.ł]