Sąd najwyższy

Obrońca skazanego N.C. wniósł do Sądu Najwyższego kasację od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt II AKa

168/25, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 20 maja 2025 r.,

sygn. akt II K 120/24. Na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2026 r. obrońca skazanego

poinformowała o cofnięciu przez skazanego wniesionej w sprawie kasacji. W dniu

17 sierpnia 2026 r. wpłynęło do Sądu Najwyższego oświadczenie skazanego, w

którym wyraził zgodę na cofnięcie kasacji. W tej sytuacji, uznając, że nie zachodzą

okoliczności wskazane w art. 439 i art. 440 k.p.k. cofniętą kasację należało

pozostawić bez rozpoznania.

O zwolnieniu skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania

kasacyjnego i obciążeniu jego wydatkami Skarb Państwa orzeczono na podstawie

art. 624 § 1 k.p.k.

Ponadto, wobec wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej z dnia 18

sierpnia 2026 r. (data prezentaty SN) o zasądzenie kosztów zastępstwa w

postępowaniu kasacyjnym w wysokości trzykrotności stawki minimalnej oraz

kosztów dojazdu do Sądu Najwyższego, na podstawie art. 637 § 1 k.p.k., art. 637a

k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz § 11 ust. 2 pkt

6, § 11 ust. 3 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22

października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, należało

zasądzić od skazanego na rzecz oskarżycielki posiłkowej kwotę 3600 złotych

tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przy sporządzeniu i wniesieniu

odpowiedzi na kasację oraz udział w rozprawie przed Sądem Najwyższym w dniu 6

sierpnia 2026 r. Na tę kwotę składa się kwota 1200 zł za udział pełnomocnika w

IV KK 202/26

3

rozprawie kasacyjnej przed Sądem Najwyższym oraz kwota 600 zł za sporządzenie

i wniesienie odpowiedzi na kasację (połowa kwoty ustalonej na podstawie § 11 ust.

3 pkt 2 w zw. z § 20 wskazanego rozporządzenia). Przy czym, w ocenie Sądu

Najwyższego – mając na uwadze treść art. § 15 ust. 3 powołanego wyżej

rozporządzenia, w tym w szczególności niezbędny nakład pracy pełnomocnika

oskarżycielki posiłkowej (przejawiający się w merytorycznej treści złożonej

odpowiedzi na kasację, wymagającej rzetelnego przygotowania i uzasadnienia

przedstawionego w niej stanowiska o oddaleniu kasacji jako oczywiście

bezzasadnej z odniesieniem się do stawianych w kasacji zarzutów, nadto w

aktywnym udziale w rozprawie kasacyjnej w dniu 6 sierpnia 2026 r.) oraz rodzaj i

stopień zawiłości sprawy (dotyczącej usiłowania zabójstwa, obejmującej kilkanaście

tomów akt) – zasadne było podwyższenie wskazanej łącznej kwoty (1200+600) do

wysokości dwukrotności stawki minimalnej (1800 x 2).

Z kolei w zakresie żądanego zwrotu kosztów dojazdu celem zapoznania się

z aktami sprawy niezbędnymi do sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na kasację

oraz dojazdu na rozprawę kasacyjną w dniu 6 sierpnia 2026 r. należy stwierdzić, że

pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wykazał w sposób prawidłowy te koszty,

przedstawiając w tym zakresie stosowne wyliczenie, z którego wynika, że wydatki

te wynoszą 828,00 zł.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

postanowienia.

[WB]

[a.ł]