Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania kary dla skazanego za przestępstwo skarbowe

Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt II

K 410/22, uznał oskarżonego D.D. za winnego popełnienia przestępstwa

wyczerpującego znamiona przestępstwa skarbowego z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art.

9 § 3 k.k.s. i za to na podstawie art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 k.k.s. w

zw. z art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. w zw. z art. 27 § 1 k.k.s. w zw. z art. 23 § 1 i 3 k.k.s.

wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w

wysokości 200 stawek dziennych po 100 zł każda.

IV KK 28/26

2

Powyższy wyrok został zaskarżony w całości apelacją obrońcy oskarżonego,

która jednak okazała się nieskuteczna. Sąd Okręgowy w Rybniku wyrokiem z dnia

2 czerwca 2025 r., sygn. akt VI Ka 692/24, utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy.

Kasację od powyższego wyroku wniósł obrońca skazanego, zaskarżając

wyrok w całości i podnosząc zarzuty naruszenia prawa procesowego, a to uchybień

określonych w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., jak również obrazy

art. 7 k.p.k. w z art. 113 § 1 k.k.s., art. 8 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., art. 4 § 2 k.k.s. w

zw. z art. 113 § 1 k.k.s. oraz art. 399 § 1 k.p.k. Skarżący wskazał ponadto na

rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, art. 53 § 1 k.k. Mając na

względzie powyższe zarzuty, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

umorzenie postępowania, względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu. Kasacja zawierała ponadto

wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.

W ocenie Sądu Najwyższego nie zasługiwał on jednak na uwzględnienie.

Instytucja przewidziana w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, statuując

odstępstwo od fundamentalnej zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych

orzeczeń. W judykaturze Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że

zastosowanie tego nadzwyczajnego środka ochrony tymczasowej obwarowane jest

surowymi wymogami, tj. zaistnieniem szczególnych okoliczności w postaci

oczywistej i widocznej niemal na pierwszy rzut oka zasadności kasacji oraz

wykazaniem, że wykonanie orzeczenia wywołałoby dla skazanego nieodwracalne i

nadmiernie dotkliwe skutki, wykraczające poza standardową miarę konsekwencji

związanych z odbywaniem kary.

Analiza akt sprawy oraz zarzutów kasacji, przeprowadzona w granicach

kognicji Sądu Najwyższego orzekającego w kwestii wstrzymania wykonania

orzeczenia, nie daje podstaw do przyjęcia, by w niniejszej sprawie doszło do

ziszczenia się wspomnianych przesłanek. Merytoryczna ocena zarzutów kasacji

wymaga pogłębionej analizy sprawy, które może zostać przeprowadzone jedynie w

ramach pełnego, merytorycznego rozpoznania kasacji.

IV KK 28/26

3

Sąd Najwyższy pragnie podkreślić, iż ani surowość kary, ani fakt stosowania

izolacji więziennej nie mogą stanowić samodzielnej podstawy do wstrzymania

wykonania wyroku. Dolegliwość związana z pozbawieniem wolności jest wpisana w

istotę prawomocnego skazania i sama w sobie nie uzasadnia odstąpienia od

bezzwłocznego wykonania kary w trybie art. 532 § 1 k.p.k.

Niniejsze postanowienie odnosi się wyłącznie do kwestii incydentalnej i nie

przesądza oczywiście o przyszłym rozstrzygnięciu co do zasadności wniesionej

kasacji.

Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

postanowienia.

[WB]

[a.ł]