Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
IV KO 30/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział IV
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
27 kwietnia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Skazany bez wznowienia procesu, SN uznał wniosek za oczywiście bezzasadny

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

Skazany K.K. domagał się wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 16 marca 2023 r. (sygn. II AKa 180/22), utrzymującym w mocy wyrok skazujący za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.

Ustalenia sądu

Wnioskodawca twierdził, że nową okolicznością jest kopia protokołu z innej sprawy o upozorowane włamanie i kradzież oraz że sąd odwoławczy nie rozpoznał jego wniosku dowodowego z 19 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy ustalił, że lektura akt tych twierdzeń nie potwierdziła.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

Dlaczego

Wniosek kwestionował ustalenia faktyczne, a nie spełniał przesłanek z art. 540, 540a i 540b k.p.k. Podobna inicjatywa skazanego została już wcześniej oddalona w sprawie IV KO 75/25.

Więcej o sprawie

Wniosek opierał się na kopii protokołu z innej sprawy, dotyczącej upozorowanego włamania i kradzieży. Sąd Najwyższy stwierdził, że nie wskazuje nowej okoliczności z art. 540 k.p.k.

Lektura akt sprawy w żadnym stopniu nie potwierdziła jednak tego, o czym mowa we wniosku i nie wykazała podstawy do wznowienia postępowania.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział IV
Sygnatura
IV KO 30/26

Treść orzeczenia

IV KO 30/26

POSTANOWIENIE

Dnia 27 kwietnia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie K.K.

skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu 27 kwietnia 2026 r.

na posiedzeniu w Izbie Karnej,

wniosku skazanego o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach

z 16 marca 2023 r., sygn. II AKa 180/22,

utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku

z 30 listopada 2021 r., sygn. III K 49/20,

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

odmówić przyjęcia wniosku wobec

jego

oczywistej

bezzasadności.

Uzasadnienie

W dniu 10 grudnia 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek K.K. o

wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego w Katowicach z 16 marca 2023 r., sygn. II AKa 180/22, utrzymującym

w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z 30 listopada 2021 r., sygn. III K

49/20.

IV KO 30/26

2

W piśmie tym skazany podniósł, że w sprawie ujawniła się nowa, nieznana

wcześniej sądowi okoliczność mająca bezpośredni wpływ na ocenę wiarygodności

głównego świadka oskarżenia oraz na treść wyroku. Nową okolicznością – zdaniem

wnioskującego – jest kopia protokołu z postępowania sądowego, dotyczącego

upozorowanego włamania i kradzieży dokonanego przez J.P. i C.C. (sygn. akt II K

115/16). K.K. wskazał też, iż zasadność wznowienia postępowania wynika z

rażącego naruszenia prawa przez sąd odwoławczy poprzez nierozpoznanie jego

wniosku dowodowego z 19 stycznia 2023 r. i umieszczenia w protokole zapisu

niezgodnego z prawdą.

Pismem z 19 marca 2026 r. K.K. przedstawił – jego zdaniem – obiektywny

dowód na to, że oskarżyciel publiczny stosuje identyczny, powtarzalny mechanizm

manipulacji aktami, jaki stał się podstawą wniosku o wznowienie postępowania.

Zaznaczył tożsamość metody i zatajenie kluczowych faktów, świadomą

manipulację obrazem świadka oraz upadek tezy o „oczywistej bezzasadności”

w kontekście właściwej analizy akt sprawy oraz dowodów zgromadzonych w

sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Unormowanie wynikające z treści art. 545 § 3 k.p.k. określa możliwość

odmowy przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 art. 545

k.p.k. (obrońca lub pełnomocnik) bez wzywania do usunięcia jego braków

formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność.

W judykaturze prezentowany jest pogląd, że uznanie wniosku o wznowienie

za oczywiście bezzasadny jest zatem dopuszczalne, gdy w sposób oczywisty,

rzucający się w oczy, wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te,

które określone zostały w przepisach rozdziału 56. Kodeksu postępowania karnego

lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w

katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k.

oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie sądu z urzędu (zob. postanowienie

Sądu Najwyższego z 4 lipca 2019 r., V KO 28/19).

IV KO 30/26

3

Wniosek złożony przez K.K. nie zawiera ani przesłanek określonych w

przywoływanych w cytowanym judykacie przepisach, ani argumentacji wskazującej

na wystąpienie jakiejkolwiek nowej okoliczności uzasadniającej wznowienie.

Wskazane w piśmie okoliczności nie spełniają wymogów określonych w treści art.

540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k., będących podstawą do wznowienia

postępowania. W złożonym wniosku K.K. podjął bowiem próbę zakwestionowania

poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Nie spełnia to jednak kryteriów

uzasadniających wznowienie postępowania.

Ponadto, zdaniem autora wniosku, do jego skazania doszło w wyniku

nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania, w oparciu o niewłaściwy materiał

dowodowy. Lektura akt sprawy w żadnym stopniu nie potwierdziła jednak tego, o

czym mowa we wniosku i nie wykazała podstawy do wznowienia postępowania.

Obrazuje to jednoznacznie, że wniosek skazanego jest działaniem instrumentalnym,

podyktowanym chęcią bezpodstawnego uwolnienia się od odpowiedzialności karnej

za popełnione przestępstwo.

Tożsama inicjatywa okazała się zawodna we wcześniej prowadzonym

postępowaniu, zakończonym postanowieniem Sądu Najwyższego w sprawie o sygn.

akt IV KO 75/25. Wniosek złożony przez skazanego w niniejszym postępowaniu

opiera się na podobnych podstawach do wskazywanych przez niego w poprzednim

piśmie.

W zaistniałej więc sytuacji należało wniosek ocenić jako oczywiście

bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. i odmówić jego przyjęcia, bez

podejmowania dodatkowych czynności w postaci usunięcia braku formalnego

związanego

z przymusem adwokacko - radcowskim (art. 545 § 2 k.p.k.).

[WB]

[r.g.]

IV KO 30/26

4

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.