Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie w sprawie przepadku korzyści

Skazany R. K. wniósł - na podstawie art. 540 §1 pkt 2 k.p.k. - o wznowienie

postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w

Katowicach z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. II AKa 500/24, mocą którego, po

uwzględnieniu apelacji prokuratora, został zmieniony m.in. pkt 15 wyroku Sądu

Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. V K 40/20, w którym

orzeczono od oskarżonych R. K. i T. K. 1. tytułem przepadku korzyści majątkowej

osiągniętej z przestępstwa w częśći, kwoty po 15 000 zł, przez podwyższenie

kwoty przepadku równowartość korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa

opisanego w pkt 13 do kwoty 47 297,25 zł wobec każdego z oskarżonych. Skazany

IV KO 33/26

2

podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego czyni ten wyrok oczywiście

niesprawiedliwym, nakładając na niego surowszą odpowiedzialność karną, niż tę

którą powinien ponieść. W przekonaniu wnioskodawcy ów przepadek

równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa powinien zostać

podzielony na 3 sprawców, a więc z uwzględnieniem udziału we wskazanych

korzyściach także D. K. , potwierdzonego jego wyjaśnieniami.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Z wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. V

KK 40/20 wynika, że przepadek równowartości korzyści pochodzącej z

przestępstwa (objęty wnioskiem o wznowienie) został orzeczony w związku ze

skazaniem R. K. i T. K. 1. za czyn z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu

narkomanii ( pkt V aktu oskarżenia) popełniony w dniach 4-5 października 2017 r. w

B. lub jej okolicy, polegający na wprowadzeniu do obrotu 10,8 kg ziela konopi

innych niż włókniste za kwotę 22.050 euro oraz usiłowaniu wprowadzenia do

obrotu środka odurzającego w postaci 0,5 kg ziela konopi innych niż włókniste.

Nadto tym wyrokiem R. K. , T. K. i D. K. zostali uznani za winnych popełnienia

przestępstwa z art. 63 ust. 3 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu

narkomanii polegającego na tym, że w okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018

r. w G. w H. uprawiali konopie, po czym wytworzyli z nich - w kolejnych miesiącach

wskazanego okresu działania - łącznie nie mniej niż 27,362 kg ziela konopi innych

niż włókniste będącego gotowym środkiem odurzającym, a ponadto we

wskazanym okresie uprawiali konopie w ilości 196 krzaków mogące dostarczyć nie

mniej niż 8,4583 kg środka odurzającego ( pkt 7 wyroku sadu pierwszej instancji).

Uwzględnienie powyższych ustaleń powoduje, że podwyższenie na mocy wyroku

sądu odwoławczego kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowej

osiągniętej z przestępstwa dotyczyło przestępstwa, którego popełnienie zostało

przypisane wyłącznie skazanemu R. K. i T. K. . Faktu popełnienia tego

przestępstwa skazany nie kwestionuje. Było to przestępstwo inne od tego

przypisanego w pkt 7 wyroku sądu pierwszej instancji, którego dopuścili się

wspólnie R. K. , T. K. i D. K. .

IV KO 33/26

3

Z tego powodu nie może być mowy o jakimkolwiek pokrzywdzeniu skazanego

rozstrzygnięciem sądu odwoławczego i ponoszeniu przez niego niezasłużonej

surowszej odpowiedzialności karnej.

Wobec takiej treści wniosku skazanego o wznowienie, nie uwzględniono jego

wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie.

Zatem wobec wskazanych okoliczności, należało odmówić przyjęcia

wniosku o wznowienie pochodzącego od skazanego jako oczywiście

bezzasadnego.

[J.J.]

[a.ł]