Skazany bez przywrócenia terminu na uzasadnienie wyroku, SN utrzymał odmowę

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przywrócenia terminu zawitego do złożenia

wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego

w Sosnowcu z 11 sierpnia 2025 r., sygn. V Ka 467/25.

Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone przez skazanego A. L. i jego obrońcę.

Obrońca skazanego zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie art. 126 k.p.k.

poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skazanemu nie przysługuje

prawo do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

wyroku.

IV KZ 15/26

2

Skazany w osobistym zażaleniu podniósł, że zaskarżone zarządzenie wydane zostało

z naruszeniem art. 126 § 1 k.p.k., gdyż dokonano błędnej oceny, że niedotrzymanie

terminu nastąpiło z przyczyn zależnych od skazanego, podczas gdy obrońca z urzędu

udzieliła mu mylnej porady telefonicznej, iż nie ma już możliwości odwołania - co skazany

rozumiał jako brak prawa do złożenia wniosku o uzasadnienie. Nadto wskazał, że w okresie

od marca do września 2025 r. wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę na terenie

Niemiec, co uniemożliwiało mu odbiór korespondencji sądowej kierowanej na poprzedni

adres zamieszkania w Polsce. Wyrok Sądu Okręgowego w Sosnowcu zapadł bowiem 11

sierpnia 2025 r., a więc w czasie, gdy przebywał za granicą. Skarżący wskazał ponadto, że

nieruchomość figurująca jako adres do doręczeń, została przez niego zbyta w grudniu 2024

r. na podstawie aktu notarialnego. Od tego momentu wszelka korespondencja kierowana

na ten adres trafiała do nowego właściciela budynku.

W konkluzji skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez

przywrócenie skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniesione zażalenia są całkowicie niezasadne.

Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego

nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od

daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając

jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana.

W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy w Sosnowcu trafnie uznał, że

skarżący

nie

podał

żadnych

racjonalnych

argumentów

za przywróceniem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i

doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego z 11 sierpnia 2025 r. Nie

można za taki argument uznać akcentowany w przedmiotowym zażaleniu fakt, że

oskarżony mylnie zrozumiał swojego obrońcę, że z faktu, że nie służy od wyroku

sądu odwoławczego środek odwoławczy nie przysługuje mu prawo do złożenia

IV KZ 15/26

3

wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. W sprawie oskarżony

korzystał z pomocy obrońcy, którego rola kończyła się z chwilą ogłoszenia wyroku

sądu II instancji. Wprawdzie ze stanowiska obrońcy w tym zakresie nic nie wynika,

gdyż powołała się ona na tajemnicę obrończą to jednakże brak jest jakichkolwiek

racjonalnych argumentów by przyjąć – co słusznie zauważył w wydanej decyzji

przewodniczący wydziału Sądu Okręgowego w Sosnowcu – że obrońca akurat w

tym aspekcie nie pouczyła skazanego co podstaw prawnych do złożenia wniosku o

doręczenie wyrok wraz z jego uzasadnieniem. Nie jest też argumentem za

przywróceniem terminu, o którym mowa w niniejszym uzasadnieniu fakt sprzedaży

nieruchomości i utraty władztwa nad nieruchomością, a co za tym idzie

korespondencja sądu przesyłana była do nowego właściciela nieruchomości a nie

skazanemu. To na skazanym ciążył obowiązek poinformowania sądu o zmianie

adresu dla doręczeń w kraju, w przypadku niedochowania tej powinności w pełni

ma zastosowanie art. 139 k.p.k. Zwłaszcza – co wynika z załączonych dokumentów

– zbycie nieruchomości nastąpiło w grudniu 2024 r., a więc na 9 miesięcy przed

wydaniem wyroku sądu odwoławczego.

W świetle powyższego brak podstaw do stwierdzenia

zasadności złożonego zażalenia, albowiem skarżący nie wykazał

niedotrzymanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie

i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego nastąpiło z przyczyn od

niego niezależnych w rozumieniu przepisu art. 126 § 1 k.p.k.

Z tych tez względów należało orzec jak w części dyspozytywnej

postanowienia.

[J.J.]

[a.ł]