Środa Wydanie nr 32

Sygnatura akt
IV KZ 36/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział IV
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
14 stycznia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Skazany nie odebrał awizowanych zawiadomień o rozprawach. SN odmówił wznowienia

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

Skazany P.J. domagał się wznowienia postępowania, twierdząc, że nie otrzymywał zawiadomień o terminach rozpraw ani informacji o pozostawionych przesyłkach.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy ustalił, że zawiadomienia były wysyłane na adres wskazany przez skazanego, a listy były dwukrotnie awizowane. Skazany nie podjął przesyłek. Wniosek został złożony po upływie miesięcznego terminu zawitego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

Dlaczego

Doręczenie zostało uznane za skuteczne, a art. 540b § 1 k.p.k. nie znajdował zastosowania. Dodatkowo inicjatywa została złożona po terminie zawitym, który wynosi miesiąc od dowiedzenia się o wyroku.

Dla firm

Dwukrotne awizowanie korespondencji wysłanej na wskazany przez stronę adres uznaje się za skuteczne doręczenie, więc strona nie może powoływać się na brak wiedzy o terminie rozprawy.

Więcej o sprawie

Wniosek datowany na 16 czerwca 2025 r. był spóźniony, bo skazany o wyroku dowiedział się najpóźniej 4 stycznia 2025 r. Zażalenie na odmowę przyjęcia wniosku zostało oddalone.

Skazany kierowanych na ten adres przesyłek nie podjął; listy były dwukrotnie awizowane.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział IV
Sygnatura
IV KZ 36/25

Treść orzeczenia

IV KZ 36/25

POSTANOWIENIE

Dnia 14 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Michał Laskowski

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie P.J.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,

w dniu 14 stycznia 2026 r.

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 28 października 2025 r., sygn. akt IV KO 117/25,

odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej

bezzasadności,

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Michał Laskowski

Kazimierz Klugiewicz Małgorzata Wąsek-Wiaderek

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy postanowieniem dnia 28 października 2025 r., sygn. akt IV

KO 117/25, wobec oczywistej bezzasadności, odmówił przyjęcia osobistego

wniosku P.J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa

351/24, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 22

kwietnia 2024 r., sygn. akt IV K 128/23.

P.J. pismem z dnia 13 listopada 2025 r. wniósł zażalenie od powyższego

postanowienia Sądu Najwyższego, w którym nie zgodził się z zaskarżoną decyzją

IV KZ 36/25

2

wskazując, że nie otrzymywał żadnych zawiadomień o terminie rozpraw ani

informacji z Poczty o pozostawionej przesyłce, co pozbawiło go możliwości złożenia

wyjaśnień i zajęcia stanowiska w sprawie.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Najwyższy, badając osobisty wniosek o wznowienie postępowania, w

kontekście podstawy wznowieniowej określonej w art. 540b § 1 k.p.k., miał

podstawy by uznać, że skazany został prawidłowo powiadomiony o terminach

rozpraw przed Sądem Okręgowym w Sosnowcu. Zauważył bowiem, że „w

przypadku każdego terminu rozprawy zawiadomienia były przesyłane na wskazany

przez skazanego adres: «ul. P. […], […] C.». Skazany kierowanych na ten adres

przesyłek nie podjął; listy były dwukrotnie awizowane. Tym samym zostały one

skutecznie doręczone, a możliwość wznowienia postępowania w oparciu o przepis

art. 540b § 1 k.p.k. jest wykluczona” (s. 3 zaskarżonego postanowienia SN). W

orzecznictwie wskazuje się, iż „jest oczywistym, że art. 540b § 1 k.p.k. nie znajduje

zastosowania w sytuacji, gdy nieobecny na rozprawie oskarżony został prawidłowo

powiadomiony o terminie (a jedną z from prawidłowego zawiadomienia jest

dwukrotne awizowanie korespondencji, o którym mowa w art. 133 § 2 k.p.k.) lub w

rozprawie uczestniczył obrońca” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja

2020 r., IV KZ 14/20, LEX nr 3207661).

Skazany poza powtórzeniem, że nie otrzymał żadnych zawiadomień o

terminie rozpraw ani informacji o pozostawionej przesyłce, nie wykazał wadliwości

stanowiska Sądu Najwyższego, co czyni zbędnym czynienie dalszych rozważań.

Na marginesie wolno jedynie zauważyć, że zgodnie z art. 540b § 1 k.p.k.

postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić na

wniosek oskarżonego, złożony w terminie zawitym miesiąca od dnia, w którym

dowiedział się o zapadłym wobec niego orzeczeniu. Tymczasem jak wynika z

korespondencji zalegającej na k. 3v akt IV KO 117/25, skazany o zapadłym wobec

niego wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 22 kwietnia 2024 r. dowiedział

się najpóźniej 4 stycznia 2025 r. Nawet zatem, gdyby ww. pismo, datowane na 16

IV KZ 36/25

3

czerwca 2025 r., uznać już za wniosek o wznowienie postępowania, to i tak tego

rodzaju inicjatywa była ewidentnie spóźniona wobec znacznego przekroczenia

miesięcznego terminu zawitego określonego w art. 540b § 1 k.p.k.

Z tych względów – nie stwierdzając okoliczności, o których mowa w art. 439

§ 1 k.k. – Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Michał Laskowski

Kazimierz Klugiewicz Małgorzata Wąsek-Wiaderek

[WB]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.