Sąd Najwyższy nie wstrzymał kary skazanego, bo sama kasacja nie wystarcza

Wniosek złożony przez obrońcę skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma

charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama

czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas,

gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi

kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do

uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie

istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie

orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne

skutki (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt

II KK 361/13, LEX nr 1427396).

V KK 143/26

2

Wskazać należy, że w tym przypadku samo powołanie się na treść zarzutów

nie może być uznane za wystarczające do uznania, iż konieczne jest wstrzymanie

wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Nie może zostać

uznany za skuteczny argument o tym, że „wykonanie kary zależy od rozstrzygnięcia

kasacji” – wykonywany jest bowiem wyrok już prawomocny, a kasacja jest

nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia już wykonalnego orzeczenia i nie ma ona

skutku suspensywnego. Nie może ten argument – jedyny zresztą przedstawiony w

ramach kasacji obrońcy M. L., adw. P. S. - automatycznie przesądzać o tym, że na

pierwszy rzut oka istnieje podstawa do odstąpienia od domniemania trafności ocen

i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego wyroku już na etapie

rozpoznawania niniejszego wniosku. Należy podkreślić, że przedmiotem rozważań

związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 §

1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być przecież

całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji

zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania

tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[J.J.]

[r.g.]

Andrzej Stępka