Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny, bo objął karę, która już nie istniała

K. K. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 18 listopada 2016 roku,

o sygn. akt II K 561/16, za czyn z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 284 § 2 k.k.

popełniony dnia 21 sierpnia 2015 roku na karę 8 miesięcy ograniczenia

wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na

V KK 175/26

2

cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, kara została zamieniona

na zastępczą karę pozbawienia wolności, kara została wykonana w całości;

2. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 16 listopada 2017 roku,

o sygn. akt X K 476/17, za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełniony w

okresie od 3 marca 2017 roku do 6 marca 2017 roku na karę 1 roku i 8

miesięcy pozbawienia wolności, kara została wykonana w całości;

3. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 17 kwietnia 2018 roku, o

sygn. akt II K 314/18, za czyn z art. 278 § 1 k.k. popełniony dnia 26 czerwca

2017 roku na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na

wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w

wymiarze 30 godzin miesięcznie, kara została zamieniona na zastępczą karę

pozbawienia wolności, kara została wykonana w całości;

4. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2018 roku, o

sygn. akt II K 1070/18 za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełniony w

dniach 3 lipca 2017 roku i 25 lipca 2017 roku na karę 1 roku pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz

karę 50 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda stawka; nie zarządzono

wykonania kary pozbawienia wolności, zaś kara grzywny została wykonana;

5. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2021 roku, o

sygn. akt II K 1929/20, za czyn z art. 278 § 1 k.k. popełniony dnia 18 września

2020 roku na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności oraz wymierzono środek

karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na

okres 4 lat; kara pozbawienia wolności i środek karny zostały wykonane;

6. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 4 lipca 2023 roku, o sygn.

akt II K 659/22, za czyn z art. 244 k.k. popełniony dnia 27 listopada 2022 roku

na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu

nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin

miesięcznie i wymierzono środek karny w postaci zakazu prowadzenia

wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat; kara podlega wykonaniu,

środek karny został wykonany;

V KK 175/26

3

7. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 5 marca 2024 roku, o

sygn. akt II K 31/24, za czyn z art. 279 § 1 k.k.w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony

dnia 13 października 2023 roku na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia

wolności, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 14

listopada 2024 roku, sygn. akt V Ka 1614/24, poprzez skazanie oskarżonego

za czyn z art. 292 § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem

Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2025 roku, sygn. akt V KK 52/25, na skutek

kasacji Prokuratora Generalnego, wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia

14 listopada 2024 roku, sygn. akt V Ka 1614/24, został uchylony, a sprawa

przekazana temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu

odwoławczym. Sąd Okręgowy w Gdańsku po ponownym rozpoznaniu sprawy

wyrokiem z dnia 30 lipca 2025 roku, sygn. akt V Ka 1129/25, zmienił

zaskarżony wyrok w ten sposób, że uznał oskarżonego winnym popełnienia

wykroczenia z art. 122 § 2 k.w. i skazał go za to na karę 800 zł. grzywny;

8. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2024 roku, o

sygn. akt II K 170/24, za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k.

popełniony w okresie od 26 czerwca 2023 roku do 3 lipca 2023 roku na karę

5 miesięcy pozbawienia wolności, kara została wykonana;

9. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 29 sierpnia 2024 roku,

o sygn. akt X K 118/24, za czyn z art. 244 k.k. popełniony dnia 18 października

2023 roku na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności i wymierzono środek

karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na

okres 3 lat; kara wykonana w całości, środek karny podlega wykonaniu.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku wyrokiem łącznym z dnia 5

marca 2026 roku, sygn. akt II K 542/25:

1. na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia

wolności orzeczone wobec skazanego wyrokami:

1. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 5 marca 2024 roku, o sygn.

akt II K 31/24,

V KK 175/26

4

2. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2024 roku, o

sygn. akt II K 170/24,

- Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 29 sierpnia 2024 roku, o

sygn. akt X K 118/24,

i wymierzył w ich miejsce karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą

uznał za wykonaną w całości;

1. na podstawie art. 576 k.p.k. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach

objętych niniejszym wyrokiem łącznym pozostawił do odrębnego wykonania;

2. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wyroku

łącznego w pozostałym zakresie;

3. na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej w

punkcie I wyroku kary łącznej pozbawienia wolności wszystkie okresy

pozbawienia wolności zaliczone dotychczas skazanemu w wyrokach

podlegających łączeniu oraz kary połączone w zakresie dotychczas odbytym;

4. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 624 §1 k.p.k. zwolnił skazanego od

ponoszenia kosztów sądowych w całości przejmując poniesione wydatki na

Skarb Państwa.

Powyższy wyrok łączny nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 13

marca 2026 roku.

Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny zarzucając - w

zakresie rozstrzygnięcia przyjętego w pkt I części dyspozytywnej wyroku - rażące i

mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.

art. 410 k.p.k., art. 366 § 1 k.p.k. i art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k.,

polegające na zaniechaniu dokonania należytych ustaleń odnośnie sytuacji K. K.

ukształtowanej wydanymi wobec niego prawomocnymi wyrokami i sprawdzenia

istotnych okoliczności faktycznych oraz prawnych z tym związanych, w tym

zwłaszcza wnikliwego zapoznania się z aktami sprawy Sądu Rejonowego Gdańsk -

Południe w Gdańsku, sygn. akt II K 31/ 24, i w konsekwencji wadliwym, dokonanym

V KK 175/26

5

również z rażącym i mającym istotny wpływ na treść wyroku naruszeniem przepisu

prawa materialnego, tj. art. 85 § 1 k.k., objęciu węzłem kary łącznej pozbawienia

wolności, błędnie opisanej w pkt. 7 części wstępnej wyroku, nieistniejącej kary 8

miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-

Południe w Gdańsku z dnia 5 marca 2024 roku, sygn. akt II K 31/24, podczas gdy w

wymienionej sprawie, na skutek zmiany orzeczenia Sądu I instancji dokonanej

wyrokiem Sadu Okręgowego w Gdańsku z dnia 30 lipca 2025 r, sygn. akt V Ka

1129/25, w rzeczywistości ostatecznie wymierzono oskarżonemu K. K. karę 800 zł

grzywny za wykroczenie z art. 122 § 2 k.w., która to kara nie podlegała łączeniu z

pozostałymi dwoma karami pozbawienia wolności w wymiarze po 5 miesięcy,

orzeczonymi wyrokami: Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 11

czerwca 2024 roku, sygn. akt II K 170/24, oraz Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe

w Gdańsku z dnia 29 sierpnia 2024 roku, sygn. akt X K 118/24, wobec czego

postępowanie w zakresie objęcia węzłem kary łącznej kary orzeczonej wskazanym

wyrokiem, sygn. akt II K 31/24, podlegało umorzeniu na podstawie art. 572 k.k.

W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części i przekazanie sprawy we wskazanym zakresie do ponownego

rozpoznania Sądowi Rejonowemu Gdańsk — Południe w Gdańsku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej

rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. i uwzględnienie w całości.

Należy w pełni podzielić zarzut zawarty w kasacji Prokuratora Generalnego o

rażącym naruszeniu przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku przepisów

prawa procesowego i materialnego, tj. art. 410 k.p.k., art. 366 § 1 k.p.k. i art. 413 § 1

pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. oraz art. 85 § 1 k.k.

Trafnie wskazał Prokurator Generalny we wniesionej kasacji, że w

przedmiotowej sprawie doszło do rażącego naruszenia obowiązku określonego

w art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., bowiem Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe

w Gdańsku procedując w przedmiocie wydania wyroku łącznego nie wziął pod uwagę

istotnych okoliczności z akt głównych i wykonawczych spraw wymienionych w

V KK 175/26

6

komparycji wyroku łącznego, rozstrzygając jedynie w oparciu o odpisy części

wydanych w tych sprawach wyroków, w tym zwłaszcza zapoznania się z aktami

sprawy Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku, sygn. akt II K 31/24, w

związku z czym poczynił błędne ustalenia odnośnie skazania wskazanym wyrokiem.

Tymczasem w sprawie o sygn akt II K 31/24 K. K. wyrokiem Sądu Rejonowego

Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 5 marca 2024 roku został skazany za czyn z art.

279 § 1 k.k.w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony 13 października 2023 roku na karę 1

roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten, na skutek apelacji wniesionej

przez oskarżonego, został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia

14 listopada 2024 roku, sygn. akt V Ka 1614/24, poprzez uznanie oskarżonego

winnym przestępstwa z art. 292 § 1 k.k. i skazanie go za to na karę 8 miesięcy

pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2025 roku,

sygn. akt V KK 52/25, na skutek kasacji Prokuratora Generalnego, wyrok Sądu

Okręgowego w Gdańsku z dnia 14 listopada 2024 roku, sygn. akt V Ka 1614/24,

został uchylony, a sprawa przekazana temu Sądowi do ponownego rozpoznania w

postępowaniu odwoławczym. Sąd Okręgowy w Gdańsku, po ponownym rozpoznaniu

sprawy, wyrokiem z dnia 30 lipca 2025 roku, sygn. akt V Ka 1129/25, zmienił

zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 5 marca

2024 roku, sygn. akt II K 31/24, w ten sposób, że uznał oskarżonego winnym

popełnienia wykroczenia z art. 122 § 2 k.w. i skazał go za to na karę 800 zł. grzywny.

Sąd Rejonowy procedując w przedmiocie wydania wyroku łącznego nie dostrzegł i

nie uwzględnił zmian wyroku, sygn. akt II K 31/24, jakie nastąpiły po wydaniu

pierwszego orzeczenia w postępowaniu odwoławczym.

Zauważyć przy tym należy, że Sąd meriti niewątpliwie dysponował odpisem

wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 14 listopada 2024 roku, sygn. akt V Ka

1614/24, zmieniającego przedmiotowy wyrok i skazującego oskarżonego za czyn z

art. 292 § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. W zmienionym opisie

czynu przyjęto przy tym wartość przedmiotu przestępstwa na kwotę 760 zł. Z uwagi

na zmianę przepisów wprowadzoną ustawą z dnia 7 lipca 2022 roku o zmianie

ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 roku, poz. 2600

ze zm.) przestępstwo z art. 292 § 1 k.k., którego przedmiotem było mienie nie

V KK 175/26

7

większe niż 800 zł z dniem 1 października 2023 roku stało się wykroczeniem z art.

122 § 2 k.w. Już tylko ta okoliczność powinna dodatkowo skłonić Sąd do uważnego

zapoznania się z aktami głównymi sprawy, niezależnie od tego, iż wymóg taki przy

orzekaniu w przedmiocie wyroku łącznego jest standardem.

W konsekwencji Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku procedując w

sprawie o sygn. akt II K 542/25 w przedmiocie wydania wyroku łącznego, błędnie

przyjął, że wobec skazanego K. K. nadal pozostaje prawomocnie orzeczona kara 8

miesięcy pozbawienia wolności, wymierzona wyrokiem Sądu Okręgowego w

Gdańsku z dnia 14 listopada 2024 roku, sygn. akt V Ka 1614/24, zmieniającym wyrok

Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 5 marca 2024 roku o sygn.

akt II K 31/24, co znalazło odzwierciedlenie w komparycji wyroku łącznego.

Tymczasem zgodnie z treścią art. 85 § 1 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub

więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do

któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju

albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z

osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Z treści tego przepisu wynika,

że połączeniu podlegają kary orzeczone za przestępstwa, a nie za przestępstwa i

wykroczenie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2025 roku, I KK 5/25).

W wyniku wyżej wykazanych uchybień Sąd, nie bacząc na zmiany jakie zaszły

w sprawie o sygn. akt II K 31/24, połączył nieistniejącą już w obrocie prawnym karę

8 miesięcy pozbawienia wolności z innymi karami pozbawienia wolności

podlegającymi łączeniu, w wymiarze po 5 miesięcy, orzeczonymi wyrokami Sądu

Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2024 roku o sygn. akt II

K170/24 oraz Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 29 sierpnia

2024 roku o sygn. akt X K 118/24. Utworzona kara łączna jest wadliwa, gdyż

obejmuje karę nieistniejącą w obrocie prawnym, co stanowi rażącą obrazę art. 85 §

1 k.k., który to przepis przewiduje łączenie kar wymierzonych sprawcy, a więc

istniejących w dniu wyrokowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia

2024 roku, V KK 295/24).

V KK 175/26

8

Prawidłowe procedowanie Sądu meriti powinno było doprowadzić do objęcia

węzłem kary łącznej pozbawienia wolności jedynie dwóch kar pozbawienia wolności

w wymiarze po 5 miesięcy, orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego Gdańsk-

Północ w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2024 roku o sygn. akt II K 170/24 oraz Sądu

Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 29 sierpnia 2024 roku o sygn. akt

X K 118/24 i wymierzenia kary łącznej, zgodnie z art. 86 § 1 k.k. w granicach od 6 do

10 miesięcy, a nadto umorzenia postępowania w zakresie objęcia węzłem kary

łącznej orzeczonej wyrokiem o sygn. akt II K 31/24 na mocy art. 572 k.p.k.

Tymczasem zaś wymierzona w punkcie I wyroku łącznego w sprawie o sygn. akt II

K 542/25 kara łączna pozbawienia wolności została wymierzona w wysokości roku i

6 miesięcy, a zatem powyżej sumy kar możliwej do orzeczenia na skutek połączenia

kar nadających się do połączenia orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego Gdańsk-

Północ w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2024 roku, sygn. akt II K 170/24, (kara 5

miesięcy pozbawienia wolności) i Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z

29 sierpnia 2024 roku, o sygn. akt X K 118/24, (kara 5 miesięcy pozbawienia

wolności).

Reasumując, zaniechanie prawidłowego ustalenia przez Sąd Rejonowy

Gdańsk-Południe w Gdańsku, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 569 §

1 k.p.k., przesłanek do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym, w oparciu o

materiał dowodowy, który winien ulec poszerzeniu zgodnie z regułami określonymi

w art. 366 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., skutkowało w realiach

przedmiotowej sprawy obrazą art. 85 § 1 k.k. Powyższe uchybienia miały charakter

rażący i wywarły istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Z tych też względów

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku

w zaskarżonej kasacją części, tj. co do pkt I i w tym zakresie sprawę przekazał temu

sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku przy ponownym rozpoznaniu

sprawy - w przekazanym zakresie - będzie kierował się przedstawionymi uwagami, i

respektując je, prawidłowo ukształtuje karę łączną.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

[J.J.]

V KK 175/26

9

[r.g.]

Jacek Błaszczyk Zbigniew Puszkarski Małgorzata Wąsek-Wiaderek