SN nie wstrzymał wykonania wyroku wobec O.R. skazanego na 2 lata i 6 miesięcy

Na skutek kasacji obrońcy skazanego O.R. od wyroku Sądu Okręgowego w

Kaliszu z dnia 16 kwietnia 2026 r., IV Ka 182/25, utrzymującego w mocy wyrok

Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie z dnia 28 stycznia 2025 r., II K 149/24, przed

Sądem Najwyższym zawisła sprawa tego skazanego. Został on uznany za winnego

czynu z art. 177 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat i 4 miesięcy

pozbawienia wolności oraz czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o

przeciwdziałaniu narkonamii, za który wymierzono mu karę 3 miesięcy pozbawienia

wolności, zaś jako karę łączną – 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

V KK 332/26

2

W kasacji został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego nią wyroku. Wniosek ten nie został szerzej uzasadniony.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek jest niezasadny.

Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku

wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą

przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji,

nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed

rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w

zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się więc, że można wstrzymać

wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa

uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na

skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15

lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025

r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu

odwoławczego zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie) dają

asumpt do przyjęcia poglądu o niemal pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku

sądu odwoławczego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia

2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r., III KK 84/25).

W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność

uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy skazanego O.R. Wobec tego nie

zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji

przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w

żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności

kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części

dyspozytywnej postanowienia.

[WB]

[r.g.]

V KK 332/26

3