Skazany nie dostanie zwrotu 5 tys. zł za obrońcę w kasacji, bo nie wykazał wydatku

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 7 marca 2023 roku, sygn. V

KK 354/22, Sąd Najwyższy oddalił kasację Prokuratora Generalnego, uznając ją za

oczywiście bezzasadną. Jednocześnie kosztami sądowymi postępowania

kasacyjnego obciążono Skarb Państwa. Wobec braku stosownego wniosku Sąd

Najwyższy nie orzekł wówczas o zwrocie wydatków poniesionych przez skazanego

w postępowaniu kasacyjnym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy.

Dopiero pismem z 6 lipca 2026 roku skazany P.S. wystąpił o zasądzenie na

jego rzecz zwrotu kosztów obrony z wyboru w postępowaniu kasacyjnym w kwocie

5.000 złotych.

Sąd Najwyższy uznał co następuje.

Wniosek skazanego nie mógł zostać uwzględniony.

V KK 354/22

2

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 637a k.p.k., do kosztów

postępowania kasacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach

postępowania odwoławczego, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Wobec tego

odpowiednie zastosowanie w tej sprawie znajduje art. 636 § 1 k.p.k., przewidujący

obciążenie Skarbu Państwa kosztami procesu za postępowanie odwoławcze, jeżeli

środek odwoławczy pochodzi wyłącznie od oskarżyciela publicznego i nie został

uwzględniony – jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie. Do kosztów procesu

należą zaś m. in. uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie

jednego obrońcy (art. 626 § 1 pkt 2 k.p.k.).

Z istoty omawianej regulacji wynika więc, że Sąd Najwyższy może zasądzić

zwrot wydatków poniesionych w postępowaniu kasacyjnym z tytułu ustanowienia

obrońcy – podstawowym jednak tego warunkiem jest poniesienie przez skazanego

wydatku, o zwrot którego następczo się ubiega. W niniejszej sprawie stosownego

wniosku nie złożył obecny na rozprawie obrońca, a uczynił to sam skazany P.S. –

ponad trzy lata od rozpoznania sprawy, nie przedstawiając w tym zakresie

jakichkolwiek dowodów potwierdzających poniesienie kosztów obrony. Wezwany

pisemnie do uzupełnienia wniosku, w zakreślonym terminie nie złożył żądanej

dokumentacji w postaci: kopii umowy z adw. J.K. dotyczącej świadczenia obrony w

postępowaniu kasacyjnym oraz kopii dokonanego przelewu lub pokwitowania

dokonanej z tego tytułu wpłaty – potwierdzających poniesienie kosztów obrony we

wskazanej we wniosku kwocie 5.000 złotych, a także przedstawienia okoliczności

uzasadniających ustalenie opłaty w wysokości przewyższającej stawkę minimalną,

wskazanych w § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22

października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2026.215 t.j.).

Powyższe powoduje, że wobec niewykazania poniesienia jakichkolwiek

kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym, wniosek ten nie mógł zostać

uwzględniony.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

[WB]

[r.g.]

V KK 354/22

3