Sąd najwyższy

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest utrwalony pogląd, że

wstrzymanie wykonania wyroku na podstawie art. 532 k.p.k., jest odstępstwem od

zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 2 k.k.w.).

Zastosowanie tej instytucji może więc nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna

dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku

V KK 382/26

2

objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim

zawartych.

Szczególne uprawnienie Sądu kasacyjnego wynikające z art. 532 k.p.k.

wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy

nakazujące pozbawienia w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu

wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji

przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie

prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być

jednak dostrzegalna już „ na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie na podstawie

art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność

zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo

zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nie

uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej

wykonalności prawomocnych orzeczeń.

W kasacji prokurator zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego art.

30 k.k. przez rażąco niesłuszne uniewinnienie oskarżonych od popełnienia czynów

kwalifikowanych z przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek

nietrafnego uznania, że działali w usprawiedliwionej nieświadomości co do

bezprawności tych czynów, przekroczenie granic wymiaru kary łącznej orzeczonej

wobec O.L. oraz wewnętrzną sprzeczność wyroku sądu odwoławczego.

We wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku wnioskodawca akcentując

słuszność zarzutów kasacyjnych, w tym zwłaszcza tego kwestionującego

uwolnienie oskarżonych od odpowiedzialności karnej stwierdził, że brak

wstrzymania wyroku spowoduje upadek zabezpieczenia majątkowego

ustanowionego wobec oskarżonych w śledztwie. Podniósł również, że wstrzymanie

wykonania wyroku zastopuje wszystkie skutki prawomocnego wyroku te

niekorzystne jak i korzystne dla oskarżonych.

Po rozważenie wniosku o wstrzymanie, Sąd Najwyższy doszedł do

przekonania, że na obecnym etapie postępowania trudno jednoznacznie uznać,

aby istniała dostatecznie uzasadniona podstawa do twierdzenia, jakoby wniesiona

przez prokuratora kasacja, mimo wielości postawionych zarzutów miała walor

„oczywistej zasadności”, tzn. podniesione w niej zarzuty, w tym również ten

V KK 382/26

3

skierowany przeciwko rozstrzygnięciu o uwolnieniu oskarżonych odpowiedzialności

karnej oraz dostrzegalna niezręczność formalna popełniona przez sąd odwoławczy

przy formułowaniu wyroku, przekonywały o trafności i skuteczności

nadzwyczajnego środka zaskarżenia, bez potrzeby prowadzenia dalszych,

pogłębionych rozważań prawnych.

Niezależnie bowiem od tego, jak zasadność i skuteczność kasacji ocenia

sam jej autor, rozstrzygnięcie w zakresie wniosku nie może pomijać wstępnej

analizy materiałów przeprowadzonego postępowania instancyjnego. Ocena

sposobu przeprowadzenia postępowania oraz zapatrywań wyrażonych przez sąd

nie pozwala – przynajmniej na obecnym etapie procedowania - na wnioskowanie o

nieprawidłowości prawomocnego wyroku.

Z tych względów, Sąd Najwyższy uznał, że w tej sprawie nie zachodzą

dostateczne podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w

art. 532 k.p.k.

Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

[WB]

[r.g.]