Sygnatura akt: V KK 568/25
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział V
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 14 stycznia 2026 r.
W serwisie od: 4 listopada 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Zawieszenie kary uchylone bez skargi na niekorzyść. SN wstrzymał wykonanie

Spór

Sąd Okręgowy w Słupsku rozpoznawał apelacje obrońcy i skazanego od wyroku w sprawie K.M. Kasacje od wyroku odwoławczego wnieśli obrońca oraz Prokurator Okręgowy w Słupsku, działający na niekorzyść skazanego.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy ustalił, że wyrok pierwszej instancji zawiesił karę na 4 lata, a skarga na niekorzyść skazanego nie została wywiedziona. Sąd odwoławczy uchylił zawieszenie, a według SN była to omyłka, która naruszała zakaz reformationis in peius.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy wstrzymał wobec skazanego K.M. wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku z 11 czerwca 2024 r., sygn. akt VI Ka 366/21.

Dlaczego

Sąd odwoławczy uchylił warunkowe zawieszenie kary mimo braku środka odwoławczego na niekorzyść skazanego, co według Sądu Najwyższego rażąco naruszało art. 434 § 1 k.p.k.

Dla firm

Sąd odwoławczy nie może orzec na niekorzyść oskarżonego, jeśli nie wniesiono środka odwoławczego na jego niekorzyść, nawet gdy zmienia wyrok w innym punkcie.

Więcej o sprawie

Wyrok pierwszej instancji zawiesił łączną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności na 4 lata. Po apelacjach obrońcy i skazanego sąd odwoławczy uchylił zawieszenie, przez omyłkę zostawiając karę do wykonania.

Po rozpoznaniu wniesionych apelacji Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok między innymi w ten sposób, że uchylił pkt V tego wyroku, a zatem rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania w/w kary.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział V
Sygnatura: V KK 568/25

Treść orzeczenia

V KK 568/25

POSTANOWIENIE

Dnia 14 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron

w sprawie K.M

wniosków obrońcy skazanego oraz Prokuratora Okręgowego w Słupsku o

wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku

z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt VI Ka 366/21,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Słupsku

z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt II K 333/17,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

wstrzymać wobec skazanego K.M., syna W. i C. zd. K.,

urodzonego […] r. w S. - wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w

Słupsku z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt VI Ka 366/21,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 10

września 2020 r., sygn. akt II K 333/17.

Uzasadnienie

Kasacje od powyższego wyroku Sądu odwoławczego wnieśli jego obrońca

oraz na niekorzyść K.M. Prokurator Okręgowy w Słupsku. Niezależnie od innych

zarzutów, obaj skarżący zarzucili rażące naruszenie przez Sąd odwoławczy art.

434 § 1 k.p.k. poprzez uchylenie rozstrzygnięcia Sądu I instancji zawartego w pkt. V

wyroku, tj. dotyczącego warunkowego zawieszenia wykonania kary i nieorzeczenie

ponownie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary jednostkowej pozbawienia

V KK 568/25

wolności w sytuacji, gdy wyrok Sądu I instancji nie został zaskarżony na niekorzyść

oskarżonego. W konkluzji obydwie skargi wnosiły o wstrzymanie wobec skazanego

wykonania w/w orzeczenia.

Sąd Najwyższy stwierdził, że wnioski zasługiwały na uwzględnienie.

Nie ulega wątpliwości, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 10

września 2020 r., sygn. akt II K 333/17, K.M. został skazany na łączną karę

pozbawienia wolności w rozmiarze roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której

wykonanie zawieszono warunkowo na okres próby wynoszący 4 lata (pkt III i V

wyroku). Apelacje od tego wyroku wnieśli tylko obrońca oskarżonego oraz

osobiście oskarżony. Skarga na jego niekorzyść nie została wywiedziona. Po

rozpoznaniu wniesionych apelacji Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok

między innymi w ten sposób, że uchylił pkt V tego wyroku, a zatem rozstrzygnięcie

o warunkowym zawieszeniu wykonania w/w kary. W tej sytuacji na skutek omyłki

(co przyznaje Sąd II instancji), do wykonania wobec skazanego pozostałaby

bezwzględna jednostkowa kara pozbawienia wolności w rozmiarze roku [wobec

utrzymania w mocy rozstrzygnięcia z pkt II wyroku Sądu Rejonowego w Słupsku],

co – jak trafnie podnoszą obaj autorzy kasacji – rażąco narusza zakaz reformationis

in peius określony w art. 434 § 1 k.p.k. Zgodnie z treścią tego przepisu sąd

odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy wniesiono na

jego niekorzyść środek odwoławczy. Zakazem tym objęte są zmiany na niekorzyść

oskarżonego w jakimkolwiek zakresie, w relacji do wyroku wydanego wobec niego

w pierwszej instancji. Tym bardziej zakaz ten nie zezwala na orzeczenie surowszej

kary w stosunku do orzeczonej w sądzie pierwszej instancji w przypadku braku

środka odwoławczego wniesionego na niekorzyść oskarżonego.

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Andrzej Stępka

[WB]

[a.ł]

V KK 568/25

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.