Skazany zarzucał sędziom wadliwą nominację z udziałem KRS. SN nie wszczął wznowienia z urzędu

Skazany A.O., pismem z 12 listopada 2025 r. (data wpływu), oznaczonym

jako wniosek o wznowienie postępowania, sygnalizującym konieczność wznowienia

z urzędu postępowania karnego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego w Łodzi z dnia 4 października 2024 r., sygn. akt II AKa 165/24,

utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 22 marca 2024 r.,

sygn. akt III K 78/23, wskazał na wystąpienie bezwzględnej podstawy odwoławczej

z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. związanej z wadliwie ukształtowanym składem Sądów

obu instancji, mającym polegać na udziale w składzie Sądu Okręgowego w Kaliszu

– SSO X. Y. i SSO X.1 Y.1 oraz w składzie Sądu Apelacyjnego w Łodzi – SSA X.2

Y.2 i SSA X.3 Y.3, którzy swoje stanowiska sędziowskie uzyskali w procedurze z

udziałem wadliwie ukształtowanej KRS.

V KO 207/25

2

Zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. możliwe jest wznowienie postępowania

sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem z powodu wskazanych tam

przesłanek. Z urzędu wznowienie takiego postępowania sądowego możliwe jest

także w razie ujawnienia się bezwzględnej przyczyny odwoławczej (art. 542 § 3

k.p.k.) i do jednej z nich właśnie odnosi się wniosek sygnalizacyjny.

Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania tej sprawy ma uchwała 3

połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020.

Jak wskazano w niej: „Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2

k.p.k. albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt

4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana

na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017

r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw,

jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach,

do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii

Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i

podstawowych wolności”. Oznacza to konieczność wykazania istnienia

„okoliczności” wskazujących na szczególnie bliski związek konkretnego sędziego z

organami władzy wykonawczej w okresie podejmowania przez te organy zamachu

na dobro wymiaru sprawiedliwości, które w związku z faktem powołania na

stanowisko sędziowskie z udziałem wadliwie ukształtowanej KRS prowadzą do

wniosku, że nie zapewnia on w ocenie bezstronnego obserwatora wymaganych

standardów bezstronności i niezależności. W tej sprawie autor sygnalizacji wskazał

na powołanie kilku sędziów z udziałem wadliwie funkcjonującej KRS, jednak nie

wykazał we wniosku żadnych konkretnych okoliczności wskazujących na ich

powiązania z władzą wykonawczą i nie są one znane również Sądowi

Najwyższemu z urzędu. Żaden ze wskazanych sędziów nie był dotychczas

negatywnie testowany w Sądzie Najwyższym, przy czym SSA X.3 Y.3 była

testowana ze skutkiem pozytywnym (sygn. akt V KO 128/24, V KK 311/24), zaś

wobec SSA X.2 Y.2 nie stwierdzono podstawy do zainicjowania postępowania

testowego (sygn. akt V KK 54/25). Nie ma również żadnych uzasadnionych

V KO 207/25

3

podstaw prowadzących do zakwestionowania gwarancji bezstronnego orzekania

przez SSO X. Y. i SSO X.1 Y.1

W tych okolicznościach stwierdzić należało, że przedstawiona sygnalizacja

nie wykazała podstaw do stwierdzenia by ujawniona została przesłanka wskazana

w art. 542 § 3 k.p.k., a zatem wznowienie postępowania jest w tym trybie

pozbawione podstaw.

Biorąc powyższe pod uwagę zarządzono, jak na wstępie.

[WB]

[r.g.]