Sąd Najwyższy nie przyjął wniosku skazanego o wznowienie w sprawie przerwy w karze

Sąd Okręgowy w Gdańsku, postanowieniem z dnia 24 września 2025 r., sygn.

akt VI Kow 1761/25/pr, na podstawie art. 153 § 2 k.k.w. odmówił skazanemu M.K.

udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu zażaleń wniesionych przez

skazanego i jego obrońcę, postanowieniem z dnia 5 grudnia 2025 r., sygn. akt II

AKzw 2235/25, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

V KO 49/26

2

W dniu 15 grudnia 2025 r. do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wpłynęło

pismo M. K. , w którym domagał się on wznowienia postępowania w tej sprawie.

We wniosku podniósł, że Sąd odwoławczy był nienależycie obsadzony, jako że w

jego składzie zasiadał sędzia SA X.Y., który został awansowany do Sądu

Apelacyjnego w Gdańsku na wniosek wadliwie ukształtowanej KRS.

Złożony przez skazanego wniosek jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

Wznowienie postępowania w postępowaniu wykonawczym jest

dopuszczalne w bardzo ograniczonym zakresie – wyłącznie w stosunku do

orzeczeń, które kończą postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.

Cechy tej nie mają postanowienia dotyczące przerwy w wykonywaniu kary

pozbawienia wolności. Postanowienia w tym przedmiocie mogą podlegać wyłącznie

reasumpcji w trybie art. 24 § 1 k.k.w. – o ile ujawnią się nowe lub poprzednio

nieznane okoliczności istotne dla treści rozstrzygnięcia. Nie można zaś skutecznie

wnosić o wznowienie postępowań, w których je wydano, nawet podnosząc

wystąpienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej.

Kierując się treścią art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 430 § 1

k.p.k należało odmówić przyjęcia wniosku skazanego jako niedopuszczalnego z

mocy ustawy.

[J.J.]

[a.ł]

SSN Eugeniusz Wildowicz