Sąd Najwyższy utrzymał w mocy odmowę przyjęcia kasacji skazanego bez adwokata

Skazany K. Z. w dniu 19 lutego 2025r. wniósł pismo, które potraktowane

zostało jako jego osobista kasacja. K. Z. następnie został wezwany do uzupełnienia

braków tego pism poprzez sporządzenie kasacji przez adwokata albo radcę

prawnego zgodnie z wymogiem art. 526§2 k.p.k. Ponieważ skazany braków nie

uzupełnił i nie złożył oświadczenia o swojej sytuacji majątkowej pozwalającego na

uwzględnienie wniosku o przyznanie mu obrońcy z urzędu, Zastępca

Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Łodzi

V KZ 5/26

2

w dniu 14 sierpnia 2025r., zarządzeniem, na podstawie art. 530§2 k.p.k.

i art. 429§1 k.p.k., odmówił przyjęcia tej kasacji.

Skazany odniósł się do tego zarządzenia pismem z dnia 11 września 2025r.

zatytułowanym zażalenie, które nie zawierało przedstawienia zarzutów do

skarżonego zarządzenia, a jedynie jednozdaniową refleksję na temat prawa w

Polsce wyrażoną językiem niewybrednym.

Stwierdzić zatem należy, że zażalenie nie zawiera żadnego zarzutu, który

mógłby przez Sąd Najwyższy zostać rozpoznany.

Kontrolując zaś z urzędu wydane zarządzenie, stwierdzić można, że nie

zawiera ono żadnych istotnych uchybień, a rozstrzygnięcie prawidłowo zostało

oparte na dyspozycji art. 526§2 k.p.k., który wskazuje, że jeżeli kasacja nie

pochodzi od podmiotu profesjonalnego lub szczególnego to powinna być

sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego. Skazany, który nie

ma obrońcy z wyboru, może co prawda żądać, aby mu wyznaczono obrońcę z

urzędu, ale w tym celu musi w sposób należyty wykazać, że nie jest w stanie

ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i

rodziny (art. 78§1 k.p.k.), czego skazany w niniejszej sprawie nie uczynił.

W pełni zatem prawidłowo odmówiono przyjęcia kasacji osobiście

sporządzonej przez skazanego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[J.J.]

[a.ł]

Jerzy Grubba