Dwa ciosy nożem w kłótni konkubentów. Apelacje oddalone, wyrok utrzymany

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 4 lutego 2020r.

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

Na niekorzyść

W całości

W części

co do winy

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

Prokurator zarzucił wyrokowi:

„błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na wyrażeniu przez Sąd błędnego poglądu, iż oskarżona B. D. zadając pokrzywdzonemu A. D. (2) dwa ciosy nożem o długości ostrza 18 cm w głowę oraz przedramię chciała wywołać jedynie skutek w postaci uszkodzenia ciała pokrzywdzonego, w sytuacji gdy z ustalonych przez Sąd okoliczności przedmiotowo-podmiotowych zdarzenia należy wysnuć wniosek, iż oskarżona co najmniej przewidywała i godziła się na możliwość pozbawienia życia pokrzywdzonego, którego to skutku jednak nie osiągnęła z uwagi na zasłonięcie się przez pokrzywdzonego ręką co okazało się wystarczające z uwagi na stan znacznej nietrzeźwości oskarżonej.”

Sąd prawidłowo ustalił przebieg zdarzenia, a oskarżyciel tego nie kwestionuje. A zatem , ustalono że oskarżona zadała nożem dwa ciosy, o niewielkiej sile i spowodowała powierzchowne obrażenia na czubku głowy i przedramieniu pokrzywdzonego. Oskarżona posłużyła się nożem kuchennym, o długości ostrza 18 cm, a więc narzędziem, którym mogła wyrządzić poszkodowanemu znaczną krzywdę, a nawet pozbawić go życia. Tym bardziej, że A. D. nie poruszał się samodzielnie, siedział w trakcie zdarzenia i nie mógł zapobiec działaniu oskarżonej, gdyby było bardziej zdecydowane np. chciałaby mu zadać ciosy w klatkę piersiową i to z dużą siłą. Jednak oskarżona poprzestała na spowodowaniu dwóch, powierzchownych ran i sama zaprzestała dalszych działań. Słusznie zatem Sąd Okręgowy ocenił, że nie sposób przypisać B. D. zamiaru pozbawienia życia konkubenta, i choćby działania w zamiarze ewentualnym. Eksponowane przez prokuratora słowa oskarżonej mające w przeszłości charakter werbalnej groźby, również zostały prawidłowo przeanalizowane przez sąd rozstrzygający. Nie można słów wypowiedzianych w przeszłości, w trakcie jednej z wielu kłótni konkubentów odnosić do konkretnego zdarzenia w dniu 4 czerwca 2019r.. Wszystko to prawidłowo ocenił sąd I instancji i przedstawił w swoim uzasadnieniu. Sąd odwoławczy tą ocenę w pełni zaakceptował i do niej się także odwołuje.

Nie było podstaw do postulowanej przez prokuratora zmiany opisu czynu przypisanego oskarżonej, przyjętej kwalifikacji prawnej, a tym samym podwyższenia orzeczonej kary.

Niezasadny

Sąd rozstrzygający prawidłowo opisał czyn przypisany oskarżonej i zastosował jego właściwą kwalifikację prawną.

Obrońca oskarżonej zarzucił wyrokowi:

„1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający istotny wpływ na jego treść, polegający na uznaniu oskarżonej winną przestępstwa w sytuacji w której oskarżona nie przyznaje się do zarzucanego jej czynu, a zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia takiego założenia, w stopniu wystarczającym do wydania wyroku skazującego;

ewentualnie:

2. na podstawie art. 438 pkt. 4 k.p.k. zarzucam rażącą surowość kary orzeczonej względem oskarżonej albowiem jej ukształtowanie na poziomie 3 lat pozbawienia wolności nie odpowiada dyrektywom określonym w art. 53 k,k. - w szczególności nie zrealizuje ona celów wychowawczych, a nadto nie uwzględnia w sposób właściwy właściwości osobistych sprawcy i stopnia jego winy.”

Niezasadny

Skarżący nie przedstawił żadnych racjonalnych argumentów przemawiających za tym, że oskarżona nie popełniła przypisanego jej przestępstwa. Za taki argument nie sposób uznać fragmentu jej wyjaśnień tym bardziej, iż oskarżona ostatecznie nie zaprzeczała, że zraniła konkubenta. Natomiast, przeczyła tezie, że chciała go zabić. Sąd wykazał, że stwierdzone na ciele poszkodowanego rany nie były samouszkodzeniami i prawidłowo powołał się m.in. na zeznania I. J.. Ani oskarżona, ani obrońca nie kwestionują tych zeznań.

Także wysokość orzeczonej kary nie razi swoją surowością. Sąd uwzględnił sposób działania oskarżonej, błahy powód jej nagannego zachowania i działanie pod wpływem alkoholu, ale też szybkie "opamiętanie się" oskarżonej i zaprzestanie dalszej eskalacji swojego postępowania.

Ustalenia sądu rozstrzygającego w zakresie winy i sprawstwa oskarżonej są właściwe.

Nie było również powodów do obniżenia orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Niezasadny

Apelacja obrońcy jest tylko polemiką z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi, znajdującymi potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok w całości utrzymano w mocy

Jak w pkt. 3.1 i 3.2

Koszty procesu

III. Z uwagi na brak majątku po stronie oskarżonej, jak i brak dochodów, na podstawie art. 624§1 kpk, zwolniono oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Del .SSO Dorota Mazurek SSA Stanisław Kucharczyk SSA Andrzej Olszewski

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

prokurator i o obrońca oskarżonej

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

opis czynu, jego kwalifikacja prawna i wysokość orzeczonej kary pozbawienia wolności

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

Na niekorzyść

W całości

W części

co do winy

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana