Naboje w mieszkaniu, którego oskarżony nie był właścicielem, wyrok utrzymany w mocy

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 9 marca 2020r.

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do winy

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

zmiana

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

Obrońca M. D. (1) zarzucił:

„1. dokonanie błędnych ustaleń faktycznych poprzez przyjęcie, że M. D. (1) „w dniu 02 grudnia 2014 r. w S. w mieszkaniu przy ul. (...), będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2000 r. sygn. akt III K 245/98 za przestępstwo podobne, który wszedł w skład wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2002r. sygn. akt. III K 289/02, którym orzeczono karę łączną 14 lat pozbawienia wolności, odbytą w okresie od 17 września 1999r. do 17 września 2010 r. posiadał bez wymaganego zezwolenia nabój pistoletowy kaliber 9 mm(...)oraz nabój pistoletowy kaliber 6,35 mm (...)" kwalifikując to przestępstwo w oparciu o treść art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.. Podczas, gdy brak jest jakichkolwiek obiektywnych dowodów uprawniających do przyjęcia twierdzenia, że M. D. (1) 2. grudnia 2014, w wyżej wymienionym mieszkaniu, które nie stanowi i nie stanowiło jego własności, bez wymaganego pozwolenia posiadał naboje pistoletowe (...) kaliber 9 mm oraz (...)kaliber 6,35 mm, a także, że towarzyszył mu zamiar władania tą amunicją - co niewątpliwie powinno mieć wpływ na treść zapadłego w tym zakresie orzeczenia.

2. Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia:

a. tj. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez nieuprawnione zmarginalizowanie,

a w praktyce całkowite pominięcie przez Sąd pierwszej instancji wagi okoliczności

ewidentnie przemawiających na korzyść M. D. (1), w tym w szczególności zeznań

świadka P. L. - które wbrew niezasadnie przyjętemu przez Sąd meriti stanowisku - wykluczają winę i sprawstwo M. D. (1) w zakresie czynu, który miał

polegać na posiadaniu przez ww. bez zezwolenia nabojów pistoletowych (...)

oraz(...).

b. tj. art. 5 § 2 k.p.k., polegającą na rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości

niekorzystnie dla oskarżonego M. D. (1) poprzez przyjęcie, że swoim zachowaniem

wypełnił on znamiona czynu polegającego na posiadaniu bez zezwolenia nabojów

pistoletowych (...) kaliber 9 mm oraz (...) kaliber 6,35 mm. Podczas

gdy ze zgromadzonego i właściwie ocenionego w sprawie materiału dowodowego w zakresie czynu z pkt II części dyspozytywnej wyroku, w żaden sposób nie wynika, iż: oskarżony miał świadomość, że w nienależącym do niego mieszkaniu w S. przy ul. (...) znajduje się ww. amunicja pistoletowa; towarzyszył mu zamiar

władania tą amunicją - co powoduje, iż nie miał on w tej sytuacji obowiązku posiadania

stosownego zezwolenia na amunicję.

c. tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. poprzez całkowicie dowolną, a nie swobodną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, będącą wynikiem faktycznego pominięcia przez Sąd meriti niezwykle istotnych okoliczności ujawnionych w toku postępowania,

co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych przejawiających się

przyjęciem twierdzenia, że oskarżony M. D. (1) „ w dniu 02 grudnia 2014 r.

w S. w mieszkaniu przy ul. (...), będąc uprzednio skazany wyrokiem

Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2000 r. sygn. akt III K 245/98

za przestępstwo podobne, który wszedł w skład wyroku łącznego Sądu Okręgowego

w S. z dnia 29 listopada 2002r. sygn. akt. III K 289/02, którym orzeczono karę łączną 14 lat pozbawienia wolności, odbytą w okresie od 17 września 1999r. do 17 września 2010 r. posiadał bez wymaganego zezwolenia nabój pistoletowy kaliber 9 mm (...), oraz nabój pistoletowy kaliber 6,35 mm (...)". Podczas gdy zgromadzone w toku postępowania dowody, ocenione w prawidłowy sposób, tj. zgodnie z zasadami logiki, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie dają żadnych podstaw do przyjęcia za uzasadnione - zaskarżonego stanowiska Sądu Okręgowego w zakresie pkt II części dyspozytywnej wyroku.”

Niezasadny

Rozpoznając sprawę po raz drugi, Sąd Okręgowy nie tylko przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie proponowanym w akcie oskarżenia, ale je także poszerzył o opinię biegłego L. K.. Tak zebrane dowody dokładnie ocenił, czemu dał wyraz w pisemnych motywach uzasadnienia /k. 2721 odw. - 2722 /. Między innymi bardzo szczegółowo ocenił zeznania P. L., zwracając uwagę na ich wewnętrzne sprzeczności i nielogiczności. Ta ocena sądu rozstrzygającego, zdaniem Sądu Apelacyjnego, w żaden sposób nie wykracza poza ramy zakreślone art. 7 kpk. Nie sposób jej uznać za dowolną i nielogiczną. Nadto, skarżący skrzętnie pomija wymowę dowodów w postaci zeznań R. Z. i protokołu przeszukania mieszkania przy ul. (...) w S.. Apelujący w żaden sposób nie podważył tych dowodów, a przecież zostały uznane one za wiarygodne. Obrońca podkreślał, że M. D. nie był właścicielem mieszkania. Jednak pominął, iż był jego użytkownikiem i przez pewien okres władał nim jak właściciel. Skoro ocena zgromadzonych dowodów była prawidłowa, nie sposób także podważać ustaleń faktycznych poczynionych na podstawie tych dowodów, które uznano za wiarygodne.

Apelacja obrońcy jest jedynie polemiką z prawidłową i pełną oceną materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Okręgowy. Skarżący w sposób wybiórczy traktuje zebrane dowody pomijając te, które są obiektywne i jednoznacznie świadczą na niekorzyść oskarżonego. Dlatego, jego zarzuty apelacyjne są chybione.

Niezasadny

Tak, jak opisano wyżej.

Nadto, obrońca M. D. (1), "z najdalej posuniętej ostrożności procesowej" zarzucił wyrokowi: rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec M. D. (1) kary - za przypisany mu czyn opisany w pkt II części rozstrzygającej wyroku. Sąd Okręgowy w Szczecinie wymierzając sankcję w rozmiarze 8 (ośmiu) miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności, w ocenie obrońcy w sposób niedostateczny uwzględnił dyrektywy wymiaru kary, mając na uwadze uznanie sprawstwa jedynie w zakresie posiadania bez zezwolenia dwóch nabojów pistoletowych. Przedkładając ewidentnie prewencję generalną nad indywidualną oceną zachowania oskarżonego. Przywołane powyżej okoliczności uprawniają zatem do przyjęcia twierdzenia, iż orzeczenie kary w rozmiarze 8 (ośmiu) miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności - doprowadziło do wydania orzeczenia niewspółmiernego do faktycznego stopnia winy M. D. (1).

Niezasadny

Na skutek opinii biegłego i analizy stanu prawnego obowiązującego w chwili czynu, sąd rozstrzygający zmienił opis czynu przypisanego M. D. (1) / na korzystniejszy/. To miało wpływ na wysokość wymierzonej kary, skoro oscyluje ona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Nie mniej, nie sposób pominąć, iż oskarżony działał w warunkach recydywy, a jego przeszłość kryminalna wiąże się także z używaniem broni. W tych okolicznościach nie było możliwości uznania, iż stopień społecznej szkodliwości tego czynu nie był duży. I temu daje wyraz kara pozbawienia wolności orzeczona przez sąd rozstrzygający. A Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uznania, że orzeczona kara razi swoją surowością.

Uwzględniając powyższe, nie było podstaw do postulowanego przez obrońcę warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Niezasadny

Tak, jak opisano wyżej.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot utrzymania w mocy

Utrzymano w mocy punkty II - IV zaskarżonego wyroku.

Jak w pkt. 3.1 i 3.2 niniejszego uzasadnienia.

Koszty procesu

II. O wydatkach za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 633 w zw. z art.636 §1 kpk, a o opłacie - na podstawie art.8 w zw. z art.2 ust.1 pkt.3 ustawy z 23.06.1973r o opłatach w sprawach karnych /Dz. U. z 1983r. poz.223 z późniejszymi zmianami/.

SSA Maciej Żelazowski SSA Andrzej Olszewski SSA Piotr Brodniak

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

obrońca M. D. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Uznanie oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 263§ 2 kk i wymierzenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do winy

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

zmiana