Oskarżony o znęcanie się nad małoletnim. Sąd Apelacyjny obniżył karę do 10 lat

Treść orzeczenia

Sygnatura akt II AKa 93/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 sierpnia 2020 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSA Cezariusz Baćkowski

Sędziowie: SA Robert Zdych

SA Maciej Skórniak (spr.)

Protokolant: Beata Sienica

przy udziale prokuratora Prokuratury (...) we W. Wiesława Bilskiego

po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2020 r.

sprawy P. P.

oskarżonego z art. 207 § 1a kk i art. 257 § 2 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 64 § 1 kk, art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk i art. 156 § 1 pkt 2 kk i art. 207 § 1 a kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 64 § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego

od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu

z dnia 29 listopada 2019 r. sygn. akt III K 31/19

I. na podstawie art. 105 § 1 kpk prostuje oczywistą omyłkę pisarską w pkt I części dyspozytywnej wyroku w ten sposób, że: w miejsce „art. 257 § 2 k.k.” wpisać „art.157 § 2 k.k.”;

II. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a) przyjmuje, że czyn przypisany oskarżonemu P. P. w pkt. I części dyspozytywnej wyroku został popełniony w okresie od lutego 2017 roku do 22 marca 2018 roku oraz od 3 maja 2018 roku do 15 maja 2018 roku;

b) w czynie przypisanym oskarżonemu w pkt. II części dyspozytywnej wyroku eliminuje ustalenie: „a następnie, mając świadomość możliwości nastąpienia jego śmierci, wobec widocznych objawów u małoletniego takich jak wysoka gorączka, ciężki, nieregularny oddech i będąc osobą, na której ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi, godził się na śmierć małoletniego, nie dokonując powiadomienia służb medycznych celem udzielenia pomocy medycznej małoletniemu, a także uniemożliwiając K. S. zawiadomienia takich służb przez okres trwający nie dłużej niż trzy dni, a do śmierci której nie doszło z uwagi na interwencję w dniu 10 maja 2018 roku kuratora sądowego K. W., która widząc stan zdrowia M. S., zawiadomiła niezwłocznie pogotowie ratunkowe, którą udzieliło małoletniemu pierwszej pomocy”, a z kwalifikacji prawnej eliminuje przepisy: art. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k., jednocześnie przyjmując, że czyn ten został popełniony w okresie od stycznia 2018 roku do 22 marca 2018 roku oraz od 3 maja 2018 roku do 10 maja 2018 roku, przyjmując jako podstawę wymiaru kary art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., a orzeczoną za ten czyn karę obniża do 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności, i stwierdza, że kara łączna orzeczona w pkt IV części dyspozytywnej wyroku utraciła moc;

III. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy kary orzeczone oskarżonemu P. P. pkt. I i III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oraz w pkt II b niniejszego wyroku i wymierza mu karę łączną 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności;

IV. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza oskarżonemu P. P. okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 15 maja 2018 roku do 5 sierpnia 2020 roku;

V. zasadza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. oraz adw. S. M. po 738 złotych, w tym należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu odwoławczym;

VI. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Robert Zdych

Cezariusz Baćkowski

Maciej Skórniak

Podstawa prawna: art. 156 § 1 k.k.

Hasła tematyczne: usiłowanie