Bank nie odzyska 147 tys. zł od kredytobiorcy, bo sąd uznał jego potrącenie

Pozwem z 1 października 2025 roku, skierowanym przeciwko H. B., (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w C. wniósł o zasądzenie kwoty 147.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu świadczenia w postaci kapitału kredytu wypłaconego pozwanemu w wykonaniu umowy z dnia 17 lipca 2007 roku . Powód wniósł także o zasądzenie od powodów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa i odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnia się orzeczenia zapadłego w sprawie do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powód wskazał, iż wystąpienie z niniejszym powództwem nie stanowi uznania abuzywności postanowień umowy, lecz jest reakcją na pozew kredytobiorcy.

W pozwie został zawarty wniosek o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi o sygn.. akt I ACa 577/24 .

(pozew k- 4 -8 )

W odpowiedzi na pozew z dnia 5 listopada 2025 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od strony powodowej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Przede wszystkim pozwany podniósł zarzut przedwczesności powództwa banku, przyznając iż sprawa z jego powództwa jest w toku. Ponadto pozwany zgłosił procesowy zarzut potrącenia kwoty 147.000 złotych ( z tytułu spłaconych przez niego rat) z wierzytelnością powoda, co powinno skutkować oddaleniem powództwa. Do pozwu zostało także załączone materialno- prawne oświadczenie pozwanego o potrąceniu z dnia 27 czerwca 2024 roku.

(odpowiedź na pozew k. 45i nast., oświadczenie k- 51.)

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2025 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 177 § 1 k.p.c do czasu prawomocnego zakończenia sprawy toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi sygn. I ACa 577/24.

(postanowienie k. 71)

W piśmie procesowym datowanym na 14 maja 2026 r. pozwany poinformował, że postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi zakończyło się i wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania.

(pismo procesowe pozwanego k. 74)

Postanowieniem z dnia 25 maja 2026 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie .

(postanowienie k. 77)

Na rozprawie w dniu 29 lipca 2026 r. strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie i wniosły o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd, wobec niestawiennictwa pozwanego na rozprawie oraz uznając, iż wszystkie istotne okoliczności sprawy zostały wyjaśnione i wynikają ze złożonych dokumentów, postanowił pominąć dowód z przesłuchania stron.

(protokół z rozprawy k. 91 i 91v.)

Sąd Okręgowy ustalił:

Strony łączyła umowa kredytu na cele mieszkaniowe denominowanego do franka szwajcarskiego O. o numerze (...), zawarta w dniu 17 lipca 2017 roku .

W wykonaniu umowy, bank wypłacił kredytobiorcy kwotę 147.000 zł tytułem kapitału kredytu. Pozwany zaś, w okresie od zawarcia umowy do 17 czerwca 2024 roku spłacił kwotę 166.328,17 złotych. Między stronami powstał spór sądowy na tle rozliczeń dotyczących kredytu – kredytobiorca zakwestionował mechanizm denominacji jako zawierający w swej konstrukcji niedozwolone postanowienia umowne w postaci klauzul indeksacyjnych, wskazując, że brak związania tymi klauzulami skutkuje trwałą nieważnością umowy.

(okoliczności bezsporne, zaświadczenie i dowody wpłat k- 56-69)

Wyrokiem z dnia 19 października 2023 roku Sąd Okręgowy w Łodzi , w sprawie o sygn.. akt XII (...) z powództwa H. B. ustalił, że wskazana wyżej umowa łącząca strony jest nieważna i zasądził od pozwanego banku na rzecz powoda zwrot kosztów procesu.

(wyrok SO k- 70)

Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 16 stycznia 2026 roku, w sprawie sygn. IACa 577/24 oddalił apelację (...) Bank (...) S.A i zasądził na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania apelacyjnego.

( wyrok S.A. k. 76v)

W toku postępowania przed sądem I instancji powodowy bank pismem z dnia 4 czerwca 2024 r. wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 147.000 złotych w terminie do 25 czerwca 2024 roku. Wezwanie zostało doręczone pozwanemu 20 czerwca 2024 roku.

(wezwanie do zapłaty k. 22 ; potwierdzenia doręczenia k. 39)

Pismem z dnia 24 czerwca 2024 roku pozwany nie uznał roszczenia banku i wezwał powoda do zwrotu kwoty 166.328, 17 złotych z tytułu nienależnie pobranych rat. Pismem zaś datowanym na 27 czerwca 2024 r., pozwany złożył bankowi oświadczenie kompensacyjne , oświadczając iż przysługującą mu wierzytelność z tytułu nienależnie pobranych rat kapitałowo- odsetkowych w kwocie 166.328,17 złotych kompensuje z wierzytelnością przysługującą bankowi z tytułu rozliczenia udzielonego kapitału kredytu w kwocie 147.000 złotych.

W toku niniejszego postępowania powodowy bank zmienił nazwę na (...) S.A.

(oświadczenie - k. 54, okoliczność powszechnie znana)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy przez strony postępowania, które nie były kwestionowane ani pod względem formalnym, ani merytorycznym.

Sąd zważył:

W oparciu o przepis art. 365 k.p.c. Sąd oraz strony niniejszego postępowania są związane prawomocnym wyrokiem ustalających nieistnienie stosunku prawnego pomiędzy stronami, a wynikającego z kwestionowanej umowy z uwagi na jej nieważność. Skutkiem uznania w całości nieważności umowy kredytu jest uznanie, że spełnione przez obie strony świadczenia nie miały oparcia w łączącej strony umowie. Zarówno płatności kredytobiorcy z tytułu spłaty kredytu, jak i wypłata środków pieniężnych przez bank są świadczeniami nienależnymi i podlegają zwrotowi w myśl art. 410 §1 k.c. w zw. z art. 405 k.c. Roszczenia o zwrot tych świadczeń są od siebie niezależne zgodnie z teorią dwóch kondykcji.

W odpowiedzi na żądanie banku, pozwany zgłosił zarzut potrącenia wyższej wierzytelności w kwocie 166.328,17 zł z wierzytelnością o zwrot kapitału. Wpłat dokonanych przez pozwanego powód nie kwestionował. Nie kwestionował też zgłoszonego zarzutu potrącenia.

Spełnione zostały proceduralne przesłanki zasadności podniesienia tego zarzutu z art. 203

1 § 1 i 2 k.p.c. Materialnoprawne oświadczenie pozwanego złożone bankowi jeszcze przed procesem nie było kwestionowane przez stronę powodową i musi być uznane za skuteczne oraz skutkujące wygaśnięciem wierzytelności dochodzonej pozwem .

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił powództwo.

O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 98 k.p.c. i zasądził na rzecz pozwanego poniesione przez niego koszty procesu tj. wynagrodzenia pełnomocnika oraz opłaty od pełnomocnictwa.