Sąd oddalił apelację obrońcy i utrzymał łączną karę wobec K. M. bez zastosowania absorpcji

CZĘŚĆ WSTĘPNA

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok łączny Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 13 maja 2026r. sygn. akt IV Ka 571/26

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Granice zaskarżenia

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami

przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

K. M.

Był wielokrotnie karany sądownie za różnego rodzaju występki pospolite, w szczególności kwalifikowane z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Po uprawomocnieniu się wyroków objętych niniejszym wyrokiem łącznym zapadł kolejny prawomocny aktualnie wyrok skazujący – Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 29.08.2025r. sygn. akt III K 62/25 za czyn kwalifikowany z art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. wymierzono karę 1-go roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności.

Aktualnie odbywa kary pozbawienia wolności, których końcową datę określono na 14.05.2030r.

30 - letni skazany kary izolacyjne odbywa od 2019r. , aktualnie od 17.03.2026r. karę odbywa w zakładzie karnym typu zamkniętego ( po reklasyfikacji z ZK typu półotwartego) z uwagi na znaczny stopień demoralizacji, okoliczności popełnionego czynu oraz naruszanie regulaminu porządkowego.

Karę izolacyjną odbywa w systemie programowego odziaływania, zachowanie określono jako umiarkowane.

Jest uczestnikiem podkultury więziennej, raz był karany dyscyplinarnie i 2 razy nagradzany pochwałą.

Nie jest zatrudniony na terenie jednostki.

1. Dane (...) z dnia 24.07.2026r.

2. Opinia o skazanym wydana 22.07.2026r. przez Dyrektora Aresztu Śledczego we M.

-86

Fakty uznane za nieudowodnione

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Dane (...) z dnia 24.07.2026r.

Opinia o skazanym wydana 22.07.2026r. przez Dyrektora Aresztu Śledczego we M..

niekwestionowane

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego wyroku polegający na przyjęciu, ze w stosunku do skazanego nie zachodzą przesłanki dla zastosowania zasady bliższej zasadzie absorbcji, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do odmiennych wniosków,

2) rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec skazanego kary łącznej pozbawienia wolności, która to kara nie uwzględnia w należytym stopniu okoliczności dotyczących osoby skazanego i dyrektyw wymiaru kary.

Niezasadny

Oba zarzuty apelacji są bezzasadne.

Apelujący – nie dokonując tu żadnej analizy - błędnie wywodzi pozytywne dla skazanego wnioski z faktu znacznej bliskości podmiotowo – przedmiotowej czynów, za które wymierzono kary podlegające łączeniu, w szczególności nie dostrzega postępującej demoralizacji skazanego, co przecież nie dowodzi poprawy zachowania i deklarowanej skruchy skazanego.

Skazany najpierw w lipcu 2024r. dopuścił się czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (wyrok IV części wstępnej), w październiku 2024r. dopuścił się czynów art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i złamaniu zakazów sądowych z art. 244 k.k. ( wyrok II części wstępnej), następnie kradzieży z włamaniem z art. 279 § 1 k.k. (wyrok III części wstępnej). Czynów tych dopuścił bezpośrednio po wykonaniu kar zastępczych pozbawienia wolności, mianowicie mimo orzeczonych wcześniej 3-ch kar wolnościowych ograniczenia wolności ( wyrok łączny I części wstępnej), kar nie wykonał, co skutkowało zamianą na kary zastępcze.

Dla wymiaru kary łącznej nie mają znaczenia okoliczności wymieniane w art. 53 § 2 k.k., które apelujący przytoczył enumeratywnie.

Przytaczając brzmienie przepisu art. 85 a k.k. nie analizował jednocześnie apelujący realiów sytuacji skazanego i realnego braku postępów resocjalizacji. Opinia o skazanym pozwala wyłącznie na wnioskowanie, iż skazany przystosował się do warunków izolacji.

Nie sposób także uznać, by określona kara łączna pozbawienia wolności nosiła cechy rażącej niewspółmiernie surowości, wręcz przeciwnie, wobec połączenia kar doszło do znaczącej redukcji konsekwencji penalnych.

Suma kar jednostkowych podlegających łączeniu wynosi 4 lata i 2 miesiące pozbawienia wolności, najwyższa z kar jednostkowych to 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zatem dolną granice kary łącznej stanowi 1 rok i 7 miesięcy, to po uwzględnieniu opinii o skazanym pozwala wnioskować, że orzeczona kara łączna, krótsza o 8 miesięcy od sumy kar jednostkowych, stanowi karę w całej rozciągłości spełniającą kryteria art. 85 a k.k. , a jej wykonanie powinno osiągnąć zamierzone cele w zakresie społecznego oddziaływania a także wychowawcze i zapobiegawcze wobec skazanego.

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności w dolnych granicach przy zastosowaniu zasady absorpcji.

Niezasadny

1. Łączenie kar przy zastosowaniu zasady absorpcji należy stosować wyjątkowo, a nie wobec sprawców niepodatnych na uprzednią resocjalizację w warunkach izolacyjnych, jakim jest skazany.

2. Brak podstaw do rozstrzygnięcia w trybie w art.439 § 1 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Nie wystąpiły.

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot utrzymania w mocy

Apelowane rozstrzygnięcie w punkcie I dyspozycji.

Brak podstaw do zmiany.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Koszty Procesu

II. III.

Zgodnie z wnioskiem obrońcy z urzędu skazanego zasądzono od Skarbu Państwa na jego rzecz 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

O wydatkach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk uznając, iż wobec odbywania kary izolacyjnej i braku po stronie skazanego jakiegokolwiek majątku i dochodów, zasadnym jest zwolnienie skazanego od ich ponoszenia.

PODPIS

Anna Glijerska- Socha Ewa Rusin Sebastian Kowalski

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

obrońca skazanego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wymiar kary łącznej

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana