Sąd utrzymał wyrok za oszustwo na wpłatach w bankomacie, obrońca domagał się uniewinnienia

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego we Włoszczowie z dnia 20 sierpnia 2025 sygn. akt II K 125/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

Apelacja obrońcy oskarżonego Z. H. – adw. E. I. (k. 420 – 423 akt sprawy)

- zarzut obrazy przepisów prawa procesowego tj. art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk mająca wpływ na treść wyroku

- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść

Niezasadny

Zarzuty naruszenia prawa procesowego należało uznać za niezasadne. Sąd dokonując oceny materiału dowodowego nie naruszył art. 7 kpk. Ocena dowodów jest swobodna , zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania. Poczynione w oparciu o taką ocenę ustalenia faktu głównego, a więc tego, czy oskarżony Z. H. dopuścił się przestępstwa z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 287 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, a więc czy doprowadził pokrzywdzoną E. H. do niekorzystnego rozporządzenia jej mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 12 610 zł poprzez wprowadzenie jej w błąd co do swojej tożsamości, miejsca pracy i powodu rozmowy telefonicznej, są prawidłowe. W realiach przedmiotowej sprawy, poza sporem pozostaje okoliczność, iż w dniu 3 grudnia 2021r. z pokrzywdzoną E. H. skontaktowała się osoba podająca się za pracownika banku (...) SA informując ją, że jej pieniądze na koncie są zagrożone, a następnie osoba ta poleciła wypłacić pokrzywdzonej pieniądze z konta o nr (...), co oczywiście pokrzywdzona uczyniła. Poza sporem pozostaje również i to, iż zgodnie z sugestią tej osoby, pokrzywdzona dokonała wpłaty tych pieniędzy w kwotach 3 x po 4 000 zł i jednokrotnie kwotę 610 zł w bankomacie na terenie Ł., będąc fałszywie przekonaną o wpłacie pieniędzy na swój rachunek o wskazanym wyżej numerze. W rzeczywistości pokrzywdzona wpłaciła pieniądze na rachunek prowadzony w (...) SA o nr (...) (do którego została wydana karta o nr (...) z numerem PIN), którego posiadaczem okazał się oskarżony Z. H., co w sposób oczywisty wynika z informacji banku (...) SA (k. 343 akt sprawy). Co istotne, do tego rachunku w dacie 3 grudnia 2021r. przypisany był nr telefonu o nr (...), którego użytkownikiem również był oskarżony, zaś w momencie dokonywania przez pokrzywdzoną wpłat w bankomacie, na jej nr telefonu wysyłane były nr (...) właśnie z telefonu oskarżonego. Znamiennym jest, iż w dniu 4 grudnia 2021r. od godz. 14.36 do godz. 15.22 dokonano 17 wypłat z tego rachunku przy użyciu karty, zaś o godz. 15.23 dnia 4 grudnia 2021r. również dokonano wypłaty przy użyciu kodu (...). Ponadto, w tym czasie oskarżony przebywał na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, bowiem z informacji Straży Granicznej wynika, iż w dniu 10 lipca 2021r. oskarżony przyleciał do Polski samolotem (k. 246 – 248 akt sprawy). A zatem, sekwencja zdarzeń faktycznych poczyniona w oparciu o ocenę powołanych wyżej dowodów jednoznacznie przemawia za przyjęciem tezy, iż oskarżony jest sprawcą przypisanego mu występku stypizowanego w treści art. 286 § 1 kk w zw. z art. 287 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i w ocenie sądu okręgowego, brak jest podstaw do kwestionowania stanowiska sądu rejonowego, w tym zakresie. Natomiast argumentacja apelującego, jaką podniósł we wniesionym środku odwoławczym, ma w istocie charakter gołosłownej polemiki ze stanowiskiem sądu rejonowego, zawartym w wyroku oraz jego części motywacyjnej. Nie można w szczególności zaakceptować poglądu, iż w czasie inkryminowanego zdarzenia, numer 506 243 576, mógł być przypisany do telefonu zarejestrowanego na inną osobę, co usiłuje dowieść skarżący. Taka sytuacja, jest wręcz niemożliwa, bowiem każdy telefon komórkowy o konkretnym numerze, zawsze jest zarejestrowany na konkretną osobę. W przedmiotowej sprawie telefon komórkowy o wskazanym wyżej numerze, w czasie zdarzenia stanowiącego przedmiot niniejszych rozważań, był zarejestrowany na oskarżonego i okoliczności tej oskarżony nie zaprzeczył w swoich wyjaśnieniach. Sprawstwa oskarżonego w odniesieniu do przypisanego mu czynu, nie również przekreśla okoliczność, iż oskarżony nie włada w dostatecznym stopniu językiem polskim, zaś pokrzywdzona w toku relacji złożonych w toku postępowania jurysdykcyjnego, nie rozpoznała głosu oskarżonego, jako osoby, która kontaktowała się z nią telefonicznie w czasie krytycznego zdarzenia. Jak słusznie zaakcentował sąd rejonowy, okoliczność ta, stanowi podstawę do przyjęcia, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z inną dotychczas nieustaloną osobą, która była odpowiedzialna co najmniej za przeprowadzenie rozmowy z pokrzywdzoną, zaś rola oskarżonego sprowadzała się co najmniej do udostępnienia swojego konta bankowego oraz telefonu komórkowego celem wspólnego dokonania czynu zabronionego. Nie należy też zapominać, iż w okresie od 19 lipca 2021r. do 19 października 2023r. (do dnia zamknięcia rachunku) na rachunku bankowym oskarżonego nie zidentyfikowano nieudanych transakcji wykonywanych za pomocą karty płatniczej uprawniającej do wypłat środków pieniężnych z tego rachunku. Co istotne, oskarżony, jako posiadacz rachunku bankowego nie zgłaszał utraty karty, PIN – u oraz nieautoryzowanych transakcji na rachunku, a wszelkie transakcje obciążeniowe były realizowane z użyciem karty z wymogiem potwierdzenia ich kodem PIN. Podawane pokrzywdzonej kody (...) i wpłaty musiały być autoryzowane na telefonie z którego były wysyłane. W tej sytuacji podniesiony przez skarżącego argument, iż oskarżony na przełomie 2021/2022 miał zgubić saszetkę z telefonem o nr 506 243 576 i kartą płatniczą jest wsparciem linii obrony podejrzanego obliczony na uniknięcie odpowiedzialności karnej za popełniony czyn. Fakt ten sąd rejonowy słusznie uznał za nieudowodniony. Przeciwko twierdzeniom o zagubieniu telefonu przemawia fakt, że każda wpłata dokonana przez pokrzywdzoną przy wykorzystaniu kodu (...) musiała być autoryzowana, co wyklucza działanie innej osoby. Zabezpieczenie monitoringu miejsca wypłaty oraz logowań (...) telefonu oskarżonego, w realiach przedmiotowej sprawy, nie ma praktycznie żadnego znaczenia. Podobnie nie ma znaczenia okoliczność, iż w dniu 19 października 2023r. rachunek bankowy oskarżonego został zamknięty z inicjatywy banku z nie z inicjatywy oskarżonego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że sąd rejonowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, które w ocenie obrońcy miały stanowić konsekwencję naruszenia prawa procesowego .

- o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 287 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

Niezasadny

przyczyny wskazano w pkt 3.1 przy omawianiu zarzutów

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot utrzymania w mocy

wina, kara, obowiązek naprawienia szkody

Rozstrzygnięcie w zakresie winy jest prawidłowe. Szczegóły na temat tego rozstrzygnięcia omówiono w pkt. 3.1. Z kolei, orzeczona wobec oskarżonego Z. H. kara grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł nie nosi w sobie cech rażącej niewspółmierności. Spełnia kryteria prewencji generalnej i indywidualnej. Orzeczona kara jest sprawiedliwa.

Sąd okręgowy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie sądu rejonowego, o jakim mowa w pkt II zaskarżonego wyroku w przedmiocie zasądzenia na podstawie art. 46 § 1 kk od oskarżonego Z. H. na rzecz pokrzywdzonej E. H. kwoty 12 610 zł obowiązku naprawienia szkody (rozstrzygnięcie to nie było kwestionowane przez skarżącego)

Koszty procesu

pkt II

na podstawie art. 636 § 1 kpk Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego Z. H. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 420 zł tytułem kosztów sądowych za II instancję na którą składają się opłata w kwocie 400 zł i wydatki w kwocie 20 zł

SSO Andrzej Ślusarczyk

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego Z. H.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżący kwestionuje stanowisko Sądu Rejonowego w odniesieniu do sprawstwa oskarżonej w zakresie przypisanego mu czynu

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana