Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
I CNP 79/24
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
14 lipca 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Wartość sporu
30 553 zł
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Powodowie zapłacą bankowi 1800 zł kosztów postępowania skargowego przed Sądem Najwyższym

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Małżonkowie B.P. i M.P. złożyli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 9 lutego 2023 r. w sprawie przeciwko bankowi o ustalenie i zapłatę.

Ustalenia sądu

Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu skargowym wynosiła 30 553 zł. Pełnomocnik pozwanego banku wniósł w odpowiedzi na skargę o zasądzenie kosztów, a bank przed Sądem Najwyższym reprezentował ten sam pełnomocnik co przed sądem drugiej instancji.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uzupełnił postanowienie z 9 września 2025 r. o punkt zasądzający od powodów na rzecz banku 1800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

Dlaczego

Koszty wyniosły 1800 zł, bo przy wartości sporu 30 553 zł stawka minimalna wynosi 3600 zł, a przy reprezentacji przez tego samego pełnomocnika przed sądem drugiej instancji przyjęto 1800 zł. Sąd uzupełnił postanowienie na podstawie art. 351 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

Dla firm

Strona pozwana, która w odpowiedzi na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku domaga się kosztów, może je otrzymać od skarżących. Sąd może uzupełnić wcześniejsze postanowienie o takie rozstrzygnięcie.

Więcej o sprawie

Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 30 553 zł, a stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika w tej wartości to 3600 zł. Sąd Najwyższy uzupełnił wcześniejsze postanowienie o rozstrzygnięcie w sprawie kosztów.

W niniejszej sprawie pozwana przed Sądem Najwyższym była reprezentowana przez tego samego pełnomocnika, co przed Sądem drugiej instancji.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Wartość sporu
30 553 zł
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CNP 79/24

Treść orzeczenia

I CNP 79/24

POSTANOWIENIE

14 lipca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Adam Doliwa

na posiedzeniu niejawnym 14 lipca 2026 r. w Warszawie

w sprawie ze skargi B.P. i M.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie

z 9 lutego 2023 r., V ACa 524/22,

wydanego w sprawie z powództwa B.P. i M.P.

przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.

o ustalenie i zapłatę,

uzupełnia

postanowienie

Sądu

Najwyższego

z 9 września 2025 r., wydane w sprawie o sygnaturze akt

I CNP 79/24, w ten sposób, że dodaje punkt 2 o treści: „zasądza

od powodów na rzecz pozwanej 1800 (tysiąc osiemset) złotych

tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego”.

Uzasadnienie

Pismem z 17 września 2025 r. pełnomocnik pozwanej Bank spółki akcyjnej w

W. wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 9 września 2025 r. w

sprawie o sygn. akt I CNP 79/24 przez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie

kosztów postępowania skargowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek należało uznać za zasadny.

I CNP 79/24

2

Pełnomocnik pozwanej w terminie wniósł odpowiedź na skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w której zawarł

wniosek o zasądzenie kosztów postępowania skargowego.

Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu skargowym wywołanym

wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

przez powodów wynosiła 30 553 zł. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 118 ze zm.) wynagrodzenie pełnomocnika

w stawce minimalnej wynosi 3600 zł.

W niniejszej sprawie pozwana przed Sądem Najwyższym była

reprezentowana przez tego samego pełnomocnika, co przed Sądem drugiej

instancji.

W konsekwencji koszty pozwanej wyniosły 1800 zł i należało orzec na

podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 5 w zw.

z § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców pranych (Dz. U.

z 2026 r., poz. 118 ze zm.).

Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw.

z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia.

(P.H.)

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.