Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną pozwanych w sporze z bankiem o 1,58 mln zł

Wyrokiem z 21 listopada 2024 r., na skutek apelacji pozwanego, Sąd

Apelacyjny w Warszawie zmienił wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga

w Warszawie z 12 października 2022 r. częściowo w punkcie drugim w ten sposób,

że oddalił powództwo o zapłatę 158 874,97 CHF wraz z odsetkami, oznaczył wyrok

jako częściowy, uchylił rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w punktach

czwartym i piątym zaskarżonego wyroku i pozostawił Sądowi Okręgowemu

rozstrzygnięcie o żądaniu ewentualnym zasądzenia od pozwanych na rzecz

I CSK 1318/25

2

powoda kwoty 1 586 284,65 zł z ustawowymi odsetkami (pkt 1), a także oddalił

apelację w pozostałej części (pkt 2).

Pozwani zaskarżyli wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w części

objętej jego punktem 1 zmieniającym punkt drugi wyroku Sądu Okręgowego

w odniesieniu do pozostawienia Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcia o żądaniu

ewentualnym wskazanym w sentencji jako: „oznacza zaskarżony wyrok jako

częściowy” oraz „pozostawia Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie o żądaniu

ewentualnym zasądzenia od pozwanych na rzecz powoda kwoty 1 586 284,65 zł

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty”.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł m.in. o jej odrzucenie oraz

o zasądzenie solidarnie od pozwanych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym

kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego

przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie

odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie

w sprawie. To oznacza, że przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną może być

jedynie orzeczenie obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne lub formalne

kończące postępowanie w sprawie, przy czym ostatni przypadek dotyczy jedynie

postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania.

Wydane w sprawie rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji w przedmiocie

oznaczenia wyroku Sądu Okręgowego jako częściowego oraz pozostawienia temu

Sądowi rozstrzygnięcia o żądaniu ewentualnym, które skarżący objęli zakresem

zaskarżenia, nie stanowi ani rozstrzygnięcia merytorycznego co do istoty sprawy,

ani żadnego z formalnych orzeczeń kończących w sprawie wymienionych w art.

3981 § 1 k.p.c. W zaskarżonej skargą kasacyjna części orzeczenia Sąd Apelacyjny

jedynie wskazał, że w sprawie pozostaje do rozstrzygnięcia jeszcze jedno

z roszczeń ewentualnych sformułowanych przez powoda. Sąd drugiej instancji nie

rozstrzygnął jednak co do zasadności lub bezzasadności tego roszczenia,

I CSK 1318/25

3

a dopiero takie rozstrzygnięcie mogłoby zostać uznane za rozstrzygnięcie

merytoryczne, które ewentualnie poddawałoby się kontroli kasacyjnej.

Zaskarżeniu skargą kasacyjną podlegają wyłącznie orzeczenia wydane po

zbadaniu przez dwie merytoryczne instancje zasadności roszczeń stron.

Pozostawienie Sądowi pierwszej instancji rozstrzygnięcia o roszczeniu

ewentualnym oznacza, że co do tego roszczenia Sąd ten będzie orzekał dopiero

pierwszy raz. Wcześniejsze przeprowadzenie kontroli apelacyjnej jest natomiast

warunkiem koniecznym uruchomienia kontroli kasacyjnej przed Sądem

Najwyższym. Z kolei samo oznaczenie zmienionego wyroku jako częściowego

pozostaje bez wpływu na formę tego orzeczenia, które nosi charakter wyroku

częściowego już tylko na skutek pozostawienia Sądowi pierwszej instancji

rozstrzygnięcia o kolejnym roszczeniu ewentualnym.

Z tych przyczyn skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art.

3986 § 2 i 3 k.p.c.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego pozostawiono

sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.

(E.M.)

[SOP]