Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanej na własne postanowienie w sporze o zapłatę

Postanowieniem z 29 grudnia 2025 r. w sprawie z powództwa B. sp. z o.o. w

K. przeciwko K.D. o zapłatę, Sąd Najwyższym odrzucił skargę kasacyjną pozwanej

wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 lipca 2021 r.

Od powyższego rozstrzygnięcia zażalenie wniosła pozwana, która zarzuciła

naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 k.p.c. poprzez uznanie, że

wniosek kasacyjny sformułowany w skardze z 4 grudnia 2021 r. został prawidłowo

sformułowany. Wobec tego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

I CSK 133/24

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Sąd Najwyższy nie funkcjonuje w strukturze organizacyjnej sądownictwa

powszechnego, lecz powołany jest do sprawowania nadzoru judykacyjnego nad

orzecznictwem sądów powszechnych (postanowienie SN z 23 marca 2022 r., III CZ

16/22). Zażalenie do tego Sądu przysługuje jedynie w przypadkach wskazanych

w art. 3941 k.p.c., tj. na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę

kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także

w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji

i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty

i nie obejmuje zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego, co oznacza, że

takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (m.in. postanowienia SN:

z 2 września 2020 r., V CO 96/20 oraz z 10 marca 2022 r., III CZ 15/22).

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 3941 § 3

w zw. z art. 39821 i 3986 § 3 k.p.c.

(M.K.)

[SOP]