Spółka nie przeforsowała skargi kasacyjnej w sporze o zapłatę i zapłaci 5400 zł kosztów

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

I CSK 1407/24

2

– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

– zachodzi nieważność postępowania,

– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego

rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej

doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi

swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej

wykładni i stosowania prawa.

Skarga kasacyjna powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia

21 lipca 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się

na jej oczywistą zasadność oraz występowanie w sprawie istotnego zagadnienia

prawnego. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego

podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także

podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.

Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem

dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie

przez skarżącego. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista

zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania

głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi

zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia

prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej

i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym

uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez

skarżącego, związane z zarzutem naruszenia art. 491 § 1 i art. 4921 k.c., nie daje

zaś podstaw.

W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu

prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to

I CSK 1407/24

3

spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut

naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do

oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I

UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK

37/08).

Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego

zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia,

wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz

przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych

ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia. Rozstrzygnięcie zagadnienia

prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla

sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.

Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionych

zagadnień dotyczących kwestii, czy sąd rozpoznając zarzuty wniesione od nakazu

zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym z weksla jest związany

twierdzeniami i zarzutami pozwanego oraz czy powszechnie stosowany w

umowach o roboty budowlane zapis o możliwości odstąpienia od umowy, w

sytuacji, w której faktycznie takie odstąpienie z racji specyfiki umów o roboty

budowlane dotyczyć może wyłącznie zakresu umowy dotąd niezrealizowanej, nie

pozwala zaś przyjąć, aby zagadnienie to mogło – z punktu widzenia okoliczności

rozstrzyganej sprawy – być uznane za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu

art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zostały one poza tym dostatecznie wyjaśnione w

dotychczasowej judykaturze Sądu Najwyższego. Nie istnieje zaś potrzeba wykładni

przepisów prawa ani nie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd

Najwyższy na ten temat wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a

nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu.

Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach

I CSK 1407/24

4

postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1

i art. 39821 k.p.c.

[a.ł]