Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną w sporze o nasadzenia w ogrodzie działkowym

Wyrokiem z 27 marca 2024 roku Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił

powództwo C.D. przeciwko P. o zapłatę.

Wyrokiem z 13 lutego 2025 roku Sąd Okręgowy w Kielcach oddalił apelację

powoda.

Powód wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego

w całości. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący

I CSK 2055/25

2

powołał się na jej oczywistą zasadność wobec naruszenia przez Sąd Okręgowy

art. 415 k.c. w związku z § 64 ust. 2 Regulaminu Pracowniczego Ogrodu

Działkowego z dnia 1 stycznia 1982 r., § 68 Regulaminu Pracowniczego Ogrodu

Działkowego z dnia 1 stycznia 1982 r., art. 64 Konstytucji RP, art. 378 § 1

w zw. z art. 382 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c.

w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 380 k.p.c.

W odpowiedzi pozwany wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej i zasądzenie

na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna

w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia

jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy

i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Wprawdzie

podana przez powoda wartość przedmiotu zaskarżenia (50 000 zł) formalnie czyni

zadość przytoczonemu wymaganiu, jednak została ona określona w sposób

nieprawidłowy.

Wstępnie należy przypomnieć, że w postępowaniu zainicjowanym

skargą kasacyjną Sąd Najwyższy może każdorazowo poddać wartość przedmiotu

zaskarżenia weryfikacji na podstawie akt sprawy z pominięciem zasad określonych

w art. 25 i 26 k.p.c. (zob. postanowienia SN: z 24 maja 2001 r., IV CZ 20/01,

z 21 listopada 2001 r., I CZ 152/01, z 22 października 2014 r., II CSK 235/14,

z 18 marca 2015 r., III CSK 419/14, z 16 kwietnia 2025 r., I CSK 1048/24). Tym

samym wskazana przez powoda wartość przedmiotu zaskarżenia mogła być

poddana – i została poddana – weryfikacji. Jak wynika z dokonanych w sprawie

ustaleń, a także z samej treści skargi kasacyjnej, w tym podstaw kasacyjnych

(zob. pkt I.2), oszacowna wartość nasadzeń i urządzeń należących do powoda

wynosiła 1 800 zł. Tym samym należy uznać, że rzeczywista wartość

dochodzonego roszczenia obejmująca wartość nasadzeń, urządzeń i starej altany

ogrodowej nie przekraczała kwoty 50 000 zł.

Z uwagi na powyższe skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu

przez Sąd Okręgowy na podstawie art. 3986 § 2 in fine k.p.c.

I CSK 2055/25

3

w zw. z art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c. Wobec nieodrzucenia skargi przez Sąd drugiej

instancji, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie

art. 3986 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 98 § 1,

11 i 3 w związku z art. 99 k.p.c. i § 2 pkt 3, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych.

Agnieszka Jurkowska-Chocyk

A.G.

[a.ł]