Bank cofnął skargę kasacyjną, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie

Pozwana Bank spółka akcyjna w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 9 września 2025 r., w sprawie o ustalenie i

zapłatę z powództwa R.B.

Pismem z dnia 17 sierpnia 2026r., pozwana cofnęła w całości skargę

kasacyjną i wniosła o umorzenie postępowania, wniosła także o zwrot opłaty od

skargi kasacyjnej w odpowiedniej części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

I CSK 2059/26

2

Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalną czynnością procesową, przy

czym, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, wiąże ona sąd i nie podlega jego

następczej kontroli. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest ujemną przesłanką procesową

uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego (postanowienia SN:

z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, Nr 2, poz. 40; z 16 listopada

2000 r., I CKN 1512/99; z 17 października 2008 r., I CSK 552/07; z 16 grudnia

2010 r., I CSK 102/10; z 10 maja 2019 r., I CSK 624/18; i z 3 października 2023 r.,

II CSKP 1721/22).

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c.

orzeczono jak w sentencji.

W przedmiocie rozstrzygnięcia o przekazaniu Sądowi Apelacyjnemu

w Poznaniu do rozpoznania wniosku pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty sądowej

uiszczonej na rachunek tego sądu, orzeczono na podstawie art. 200 § 14 w zw. z

art. 391 § 1, 39821 i 13 § 2 k.p.c. oraz art. 80a w zw. z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a

ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Do

rozpoznania tego wniosku właściwy jest bowiem sąd, który pobrał daną opłatę.

(M.M.)

[SOP]