Sąd Najwyższy umorzył postępowanie po cofnięciu skargi i odstąpił od kosztów powódki

Powódka E. J. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Poznaniu z 19 listopada 2024 r.

Pismem procesowym z 15 maja 2026 r. (data wpływu: 25 maja 2026 r.)

powódka cofnęła skargę kasacyjną i wniosła o odstąpienie od obciążania jej

kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Cofnięcie przez stronę skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i nie wymaga

zgody drugiej strony. Powyższa czynność procesowa, zgodnie z zasadą

I CSK 2096/25

2

dyspozycyjności, wiąże Sąd i nie podlega jego następczej kontroli. Cofnięcie skargi

prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego i orzeczenia o kosztach

procesu, jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze w zw. z art. 39821

k.p.c.).

Powódka w powyższym piśmie wniosła o nieobciążanie jej kosztami

postępowania, choć nie uzasadniła tego wniosku. Na podstawie art. 102 k.p.c.

w szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może jednak odstąpić od

obciążania strony kosztami postępowania.

Mimo wniosków pozwanych zawartych w odpowiedziach na skargę

kasacyjną o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy

odstąpił od obciążania nimi powódki. Miał bowiem na uwadze, że powódka już na

etapie postępowań instancyjnych była zwolniona od opłat, a także nie została

obciążona kosztami zastępstwa procesowego w wyroku apelacyjnym. Uznał, że

dokumenty znajdujące się w aktach sprawy na dowód sytuacji materialnej powódki

zachowują aktualność i uzasadniają wniosek, że poniesienie kosztów zastępstwa

procesowego na rzecz pozwanych (w łącznej kwocie 5 400 zł) nie odbyłoby się bez

uszczerbku w finansach powódki, zapewniających jej podstawowy poziom

egzystencji. Wobec tego w oparciu o art. 102 k.p.c. potraktował ten wypadek jako

szczególnie uzasadniony i zasługujący na nieobciążanie kosztami w ogóle.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 391

§ 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.).

Marcin Trzebiatowski

(M.K.)

[r.g.]