Sąd Najwyższy nie przyjął skargi klienta banku w sporze o 53 tys. zł

Wyrokiem z 21 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy Gdańsk Południe

w Gdańsku zasądził od pozwanego O.G. na rzecz Banku spółki akcyjnej w W.

53 269,50 zł wraz z odsetkami za opóźnienie w wysokości czterokrotnej stopy

procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, z

ograniczeniem do odsetek maksymalnych za opóźnienie od 16 marca 2023 roku do

dnia zapłaty (pkt 1) i orzekł o kosztach postępowania (pkt 2).

Wyrokiem z 18 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił apelację

pozwanego i orzekł o kosztach postępowania odwoławczego.

Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu

Okręgowego w całości. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

skarżący powołał się na istotne zagadnienie prawne, jakim jest ważność umów

I CSK 2108/25

2

zawieranych na odległość poprzez elektroniczne kanały dostępowe bez dalszej

prawidłowej weryfikacji podmiotów składających oświadczenia woli poza kodami

dostępowymi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną

do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości

lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając

na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do

zagwarantowania, że skarga kasacyjna, nadzwyczajny środek zaskarżenia

prawomocnych orzeczeń, będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne.

Ograniczenie przesłanek do czterech ma więc zapewnić, że przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych

sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga

kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie.

Powołanie się na istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.)

wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on

precedensowy (nowy) charakter lub znaczenie dla rozwoju prawa. Problem ten

powinien odnosić się do konkretnych przepisów prawa i zostać ujęty w sposób

abstrakcyjny, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą; konieczne jest przy

tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01,

OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002,

nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 10 kwietnia 2014 r.,

IV CSK 623/13, z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, z dnia 9 kwietnia 2015 r.,

V CSK 547/14).

Bliższa analiza skargi kasacyjnej wykazała, że w sprawie nie występuje

istotne zagadnienie prawne w przyjętym wyżej rozumieniu.

I CSK 2108/25

3

Wywody wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,

w zestawieniu z zarzutami skargi i przedmiotem postępowania przed Sądami meriti,

dotykały konsekwencji zawarcia umowy pożyczki w formie elektronicznej, przy

czym skarżący nie skonkretyzował przepisu prawnego, z którym łączy

przedstawione na wstępie zagadnienie prawne. Powołał się jedynie na publikację

Rzecznika Praw Obywatelskich i dwa orzeczenia sądów powszechnych, nie

przedstawiając ich szerszej analizy. Skarżący nie przeprowadził wywodu

jurydycznego, który świadczyłyby o nieważności lub abuzywności postanowień

umowy zawartej przez strony. Pozwany pominął zarazem, że w świetle dokonanych

w sprawie ustaleń faktycznych, które wiążą Sąd Najwyższy w postępowaniu

kasacyjnym, dobrowolnie udzielił osobom trzecim nieograniczonego dostępu do

swojego rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego, co skutkowało powstaniem

zobowiązania względem powodowego banku.

W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, że skarżący skutecznie powołał się

na istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Agnieszka Jurkowska-Chocyk

A.G.

[SOP]