Sąd Najwyższy nie przyjął skargi F. S.A. w sporze o zapłatę z KOWR

Wyrokiem z 14 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił

powództwo w odniesieniu do roszczenia głównego; uwzględnił częściowo

roszczenie ewentualne i zasądził na rzecz Agencji Nieruchomości Rolnych w W.:

od pozwanego „F.” spółki akcyjnej w W. 873 692,71 zł wraz z ustawowymi

odsetkami za opóźnienie naliczanymi od: 671 565,55 zł za okres od 26 września

2007 r. do dnia zapłaty i 168 174,59 zł za okres od 11 maja 2013 r. do dnia zapłaty;

od pozwanego „P.” spółki akcyjnej w G. 68 360,25 zł wraz z odsetkami ustawowymi

za opóźnienie naliczanymi od 11 maja 2013 r. do dnia zapłaty, a w pozostałym

zakresie powództwo oddalił.

Wyrokiem z 29 stycznia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił

częściowo ww. wyrok w ten sposób, że w punkcie drugim nadał mu następującą

I CSK 2481/25

2

treść: „a) zasądza od F. Spółki Akcyjnej w W. na rzecz Krajowego Ośrodka

Wsparcia Rolnictwa w W. kwotę 1 057 987,79 zł (jeden milion pięćdziesiąt siedem

tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt siedem złotych 79/100) z odsetkami ustawowymi

za opóźnienie od kwoty 889 168,29 zł (osiemset osiemdziesiąt dziewięć tysięcy sto

sześćdziesiąt osiem złotych 29/100) od dnia

1 kwietnia 2007 r. do dnia

zapłaty oraz od kwoty 168 819,50 zł (sto sześćdziesiąt osiem tysięcy osiemset

dziewiętnaście złotych 50/100) od dnia 11 maja 2013 r. do dnia zapłaty; b) zasądza

od P. Spółki Akcyjnej w G. na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w W.

kwotę 67 715,34 zł (sześćdziesiąt siedem tysięcy siedemset piętnaście złotych

34/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 maja 2013 r. do dnia

zapłaty; a w pozostałej części powództwo oddala”; oddalił apelację powoda i

pozwanego P. S.A. w pozostałej części oraz apelację pozwanego F. S.A. w całości.

W skardze kasacyjnej pozwany F. spółka akcyjna, jako uzasadnienie

wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazała na przesłanki przedsądu

przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.

Zdaniem skarżącej w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, a

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki

skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).

Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach

kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia,

nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa,

jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia

z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością

lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia

orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw.

przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy

dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem

Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania

I CSK 2481/25

3

przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej

oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek,

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest

zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia

rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie

może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie

zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania

w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7

czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada

2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK

627/18).

Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka

nie została wykazana. W uzasadnieniu nie powołano argumentów, które mogłyby

świadczyć, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wywód prawny

uzasadniający istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc

cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie powinien

bowiem wskazywać na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe, które mogą być

rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy (zob.

postanowienie SN z 26 września 2019 r., I CSK 228/19). Takich wątpliwości skarga

kasacyjna nie zawiera.

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1

pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia

prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej,

bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej

instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego

wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia

SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003

r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).

Wywody zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś

I CSK 2481/25

4

wykazania, że przy jego ferowaniu popełniono uchybienia w zakresie stosowania

prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom.

Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego

do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej

instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem

postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu

przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.,

odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności,

które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.

Jacek Grela

[S.J.]

[a.ł]