SN nie przyjął skargi banku w sprawie kredytu indeksowanego, bank zapłaci 5400 zł kosztów

Pozwany Bank S.A. w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, którym oddalono apelację skarżącego od

wyroku Sądu pierwszej instancji wydanego w sprawie o zapłatę i ustalenie

z powództwa A.R. i B.R.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania bank wskazał

sześć przyczyn kasacyjnych w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c. Pięć z nich dotyczyło

występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1

pkt 1 k.p.c.), a jedna – potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). Natura obu

wspomnianych przyczyn kasacyjnych była już przedmiotem licznych wypowiedzi

Sądu Najwyższego i została szczegółowo omówiona m.in. w postanowieniu SN

z 28 marca 2025 r., I CSK 703/24, wydanym w sprawie z udziałem pozwanego.

Żadna z przyczyn kasacyjnych wskazanych przez bank nie występuje

w sprawie. Choć sygnalizowane na s. 5-6 i opisane szerzej w dalszej części skargi

kwestie dotyczące problematyki kredytów powiązanych z kursem waluty obcej

(przyczyny kasacyjne 2-6) są obiektywnie istotne, a dawniej rzeczywiście budziły

poważne wątpliwości, to obecnie należy uznać je za wyjaśnione – w kierunku

odmiennym od oczekiwanego przez pozwanego – dzięki uchwale Sądu

Najwyższego – Izby Cywilnej – z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22. Wobec braku

podstaw do podjęcia działań unormowanych w art. 88 § 1 u.s.n., przy

rozpoznawaniu niniejszej sprawy Sąd Najwyższy pozostaje przy tym, na mocy

art. 87 § 1 u.s.n., związany stanowiskiem wyrażonym w sentencji tego orzeczenia.

We wspomnianej uchwale szeroko umotywowano zajęte w niej stanowiska;

powtarzanie obecnie tej argumentacji należy więc uznać za niecelowe.

Uzupełniająco należy dodać, że przyczyna oznaczona numerem pierwszym

pozornie dotyczy kwestii nieobjętej zakresem ww. uchwały, to jest tego, które

postanowienia charakterystyczne dla umów kredytu indeksowanego do waluty

I CSK 3308/25

3

obcej są abuzywne; bank wyróżnił przy tym klauzulę kursową oraz klauzulę ryzyka

walutowego. Rzecz jednak w tym, że w świetle wspomnianej uchwały rozróżnienie

takie, nawet jeżeli in abstracto uznać je za zasadne także w przypadku spornej

obecnie umowy, nie ma znaczenia. Stan niezwiązania stron umową powoduje

bowiem już sama tylko abuzywność klauzuli kursowej.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy uznał, że

z motywów skargi nie wynika, by zachodziły określone w art. 3989 § 1 k.p.c.

przyczyny kasacyjne, co uzasadniało odmowę przyjęcia tej skargi do rozpoznania.

O kosztach orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, ich

wysokość ustalając na podstawie § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za

czynności adwokackie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono, jak

w sentencji postanowienia.

[J.T.]

[SOP]